به یاد محله و خاطرات گذشته http://ahrab.mihanblog.com 2020-05-30T10:57:30+01:00 text/html 2012-12-24T13:54:43+01:00 ahrab.mihanblog.com سید ابوالفضل معصومی راه اندازی سایت جدید http://ahrab.mihanblog.com/post/38 <div style="text-align: justify;"> <font style="background-color: rgb(0, 204, 204);" size="3">سایت جدید محله اهراب مدتی است به نام</font><font style="font-family: courier new,courier,monospace; font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 0); background-color: rgb(204, 255, 255);" size="6"><a href="http://ahrab.ir/" target="" title="وبسایت محله اهراب"> <span style="font-style: italic;">www.ahrab.ir</span></a></font><font style="background-color: rgb(0, 204, 204); direction: rtl;" size="5"><font size="3"><span style="font-style: italic; color: rgb(255, 0, 0);"></span> </font><font size="3">راه اندازی شده</font> <font size="3">است.&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;</font> <font size="3">باكلیك روی آن میتوانید مشاهده فرمائید.&nbsp;</font></font></div> text/html 2012-11-29T16:48:48+01:00 ahrab.mihanblog.com سید ابوالفضل معصومی عكسهای محرم سال 91 محله اهراب http://ahrab.mihanblog.com/post/37 <IMG border=0 hspace=0 alt="" align=baseline src="http://img4up.com/up2/67082355412808740474.jpg"> <HR> <IMG border=0 hspace=0 alt="" align=baseline src="http://img4up.com/up2/42518484149268183543.jpg"> <HR> <IMG border=0 hspace=0 alt="" align=baseline src="http://img4up.com/up2/81274247699093165927.jpg"> <HR> <IMG border=0 hspace=0 alt="" align=baseline src="http://img4up.com/up2/55941402172998427237.jpg"> <HR> <IMG border=0 hspace=0 alt="" align=baseline src="http://img4up.com/up2/89662028246143252201.jpg"> <HR> <IMG border=0 hspace=0 alt="" align=baseline src="http://img4up.com/up2/68650202007277818044.jpg"> <HR> <IMG border=0 hspace=0 alt="" align=baseline src="http://img4up.com/up2/01766014455626720682.jpg"> <HR> <IMG border=0 hspace=0 alt="" align=baseline src="http://img4up.com/up2/48207635016031260612.jpg"> <HR> <IMG border=0 hspace=0 alt="" align=baseline src="http://img4up.com/up2/34077859200322619820.jpg"> <HR> <IMG border=0 hspace=0 alt="" align=baseline src="http://img4up.com/up2/17311814042441767930.jpg"> <HR> <IMG border=0 hspace=0 alt="" align=baseline src="http://img4up.com/up2/88403410270571674218.jpg"> <HR> <IMG border=0 hspace=0 alt="" align=baseline src="http://img4up.com/up2/17844071168955184075.jpg"> <HR> <IMG border=0 hspace=0 alt="" align=baseline src="http://img4up.com/up2/95227995820615514227.jpg"> <HR> <IMG border=0 hspace=0 alt="" align=baseline src="http://img4up.com/up2/27612691171350618765.jpg"> <HR> <IMG border=0 hspace=0 alt="" align=baseline src="http://img4up.com/up2/40591368697631418796.jpg"> <HR> <IMG border=0 hspace=0 alt="" align=baseline src="http://img4up.com/up2/16748971637049709092.jpg"> <HR> <IMG border=0 hspace=0 alt="" align=baseline src="http://img4up.com/up2/80418018933111106140.jpg"> <HR> text/html 2012-06-17T13:38:44+01:00 ahrab.mihanblog.com سید ابوالفضل معصومی محله اهراب تبریز http://ahrab.mihanblog.com/post/36 <font size="6"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Tahoma; font-size: medium; background-color: rgb(255, 255, 255); color: rgb(0, 0, 0);"><p class="MsoNormal" dir="RTL" style="margin-bottom:0cm;margin-bottom:.0001pt; line-height:normal"><span style="font-size:17.0pt;font-family:&quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;; mso-fareast-font-family:&quot;Times New Roman&quot;;color:black" lang="FA"><a href="http://ahrabb.blogfa.com/post/5"><b><span style="mso-ansi-font-size:20.0pt; color:#201003">محله اهراب</span></b></a></span><span style="font-size: 17.0pt;mso-ansi-font-size:20.0pt;font-family:&quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;;mso-fareast-font-family: &quot;Times New Roman&quot;;color:black" lang="FA">&nbsp;</span><span style="font-size: 17.0pt;font-family:&quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;;mso-fareast-font-family:&quot;Times New Roman&quot;; color:black" lang="FA">&nbsp;</span><span dir="LTR" style="font-size:17.0pt;font-family: &quot;Tahoma&quot;,&quot;sans-serif&quot;;mso-fareast-font-family:&quot;Times New Roman&quot;;color:black"></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="mso-margin-top-alt:auto;mso-margin-bottom-alt: auto;text-align:justify;line-height:normal"><span style="font-size: 12pt; " lang="FA"><b><font class="Apple-style-span" face="verdana, arial, helvetica, sans-serif">از معتبرترین و معروفترین محلات بیست وچهار گانه تبریز یکی هم اهراب است با مردمی توانگر و ثروتمند، انسانهای وارسته و جوانمردان بنام که اسم محله اهراب در میان مردم تبریز همواره با نیکی و نیک مردی اهالی آن مشهور و معروف بود و مردانی از این محله برخاستند که بیشتر آنها نامدار روزگار بودند....</font></b></span><b><font class="Apple-style-span" face="verdana, arial, helvetica, sans-serif"><span style="font-size: 10pt; " lang="FA"></span></font></b></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="mso-margin-top-alt:auto;mso-margin-bottom-alt: auto;text-align:justify;line-height:normal"><span style="font-size: 12pt; " lang="FA"><b><font class="Apple-style-span" face="verdana, arial, helvetica, sans-serif"><br> اهراب &nbsp;از شمال به محله ویجویه (ورجی) و میار میار و قراآغاج از جنوب و شرق به محله لیلاوا و از جنوب به باغات و محله گزران(گارزان) محدود بود.مرکزش سنگک پز خانه میانی (آرا چورک چی خانا) بود و خیابان خیام از شمال به جنوب این محله رادو بخش جدا می کرد . بخش غربی آن مرتبط بود به باغات وزیرآباد و شاووا و بخش شرقی محله اهراب چسبیده است به منطقه ارمنی نشین تبریز ویا خیابان بارون آواک &nbsp;و از قدیم چشمه باشی اهراب یکی از مراکز مهم این محله بود.</font></b></span><b><font class="Apple-style-span" face="verdana, arial, helvetica, sans-serif"><span style="font-size: 10pt; " lang="FA"></span></font></b></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="mso-margin-top-alt:auto;mso-margin-bottom-alt: auto;text-align:justify;line-height:normal"><span style="font-size: 12pt; " lang="FA"><b><font class="Apple-style-span" face="verdana, arial, helvetica, sans-serif">محله اهراب را هشت مسجد بود که معروفترین آنها( مسجد ملا علی اکبر) مسجد ملا حسین، مسجد نجف بیگ نایب &nbsp; مسجد وزیرآ باد و مسجد گازران می توان نام برد.</font></b></span><b><font class="Apple-style-span" face="verdana, arial, helvetica, sans-serif"><span style="font-size: 10pt; " lang="FA"></span></font></b></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="mso-margin-top-alt:auto;mso-margin-bottom-alt: auto;text-align:justify;line-height:normal"><span style="font-size: 12pt; " lang="FA"><b><font class="Apple-style-span" face="verdana, arial, helvetica, sans-serif">آبشخور این محله قنات خواجه میجان (خواجه مرجان) و خامت خان(خان محمد خان) نام داشتند.</font></b></span><b><font class="Apple-style-span" face="verdana, arial, helvetica, sans-serif"><span style="font-size: 10pt; " lang="FA"></span></font></b></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="mso-margin-top-alt:auto;mso-margin-bottom-alt: auto;text-align:justify;line-height:normal"><span style="font-size: 12pt; " lang="FA"><b><font class="Apple-style-span" face="verdana, arial, helvetica, sans-serif">اهراب دو قبرستان معروف داشت، یکی قبرستان گجیل که در سال 1304 به بعد در زمان استانداری و فرماندهی لشکر شمال غرب توسط امیر لشکر عبدالله خان طهماسبی به باغ گلستان تبدیل شد که اینک گردشگاه عمومی مردم شهر است و دیگر قورستان شاووا (شاه آباد). قبرستان گجیل از مزارات معروف شهر قدیم تبریز بوده است که درباره آن مطالبی نوشته شده است کلمه گجیل در برهان قاطع به فتح اول بر وزن رجیل به معنی محله و قبرستانی در تبریز آمده است.</font></b></span><b><font class="Apple-style-span" face="verdana, arial, helvetica, sans-serif"><span style="font-size: 10pt; " lang="FA"></span></font></b></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="mso-margin-top-alt:auto;mso-margin-bottom-alt: auto;text-align:justify;line-height:normal"><span style="font-size: 12pt; " lang="FA"><b><font class="Apple-style-span" face="verdana, arial, helvetica, sans-serif">معمران این محله از پدران خود، سینه به سینه مساحت این قبرستان را 60 خروار زمین روایت می کردند و قسمتی از آبادی های محلات ویجویه (ورجی)، اهراب، کوچه باغ و میار میار(مهاد میهن) را در خاک آن می دانند. از همین قبرستان عرصه وسیعی که مساحت آن با تخمین بعضی از مساحان محل 12 خروار یا بیشتر بود( هر من تبریز از نظر مساحی زمین 163 متر و هر خروار زمین 16 هزار و 300 متر مربع می شود) تا این اواخر به این نام یعنی گجیل شهرت داشت و شهرداری تبریز در اوایل سلطنت رضاشاه به دستور امیر لشگر طهماسبی تمام معابر آن محل را تخریب و هر چه از لوح و سنگ قبور در آنجا بود بیرون ریخت و به تدریج باغی معروف و گردشگاهی در مرکز شهر به وجود آورد که از چهار طرف باغ، خیابانها و ابنیه و عماراتی در آن محل احداث نمود.</font></b></span><span style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma, sans-serif; " lang="FA"></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="mso-margin-top-alt:auto;mso-margin-bottom-alt: auto;text-align:justify;line-height:normal"><span style="font-family: Arial, sans-serif; " lang="FA"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: xx-large;">نام اهراب</span></b></span><span dir="LTR" style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma, sans-serif; "></span></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="mso-margin-top-alt:auto;mso-margin-bottom-alt: auto;text-align:justify;line-height:normal"><span style="font-size: 12pt; font-family: Arial, sans-serif; " lang="FA"><b>در تبریز پنج محله قدیمی بود چون سرخاب، سیلاب، چرنداب، گراب که پسوند آنها به کلمه آب ختم می شد که اهراب هم یکی از آنهابود. لغت اهراب از دو بخش( اهر+آب) ساخته شده است اهر در لغت به معنای درخت زبان گنجشک آمده است. یعنی درختان زبان گنجشکی که در کنار آب باشند یا زمینی و منطقه ای که سراسرش پوشیده از درخت زبان گنجشک (قوش دیلی) است آن هم کنار آب.</b></span><b><span style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma, sans-serif; " lang="FA"></span></b></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="mso-margin-top-alt:auto;mso-margin-bottom-alt: auto;text-align:justify;line-height:normal"><span style="font-size: 12pt; font-family: Arial, sans-serif; " lang="FA"><b>با توجه به چند مسئله ترکیبات و اجزا و نام محله اهراب مشخص میشود:</b></span><b><span style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma, sans-serif; " lang="FA"></span></b></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="mso-margin-top-alt:auto;mso-margin-bottom-alt: auto;text-align:justify;text-indent:-18.0pt;line-height:normal"><span style="font-size: 12pt; font-family: Arial, sans-serif; " lang="FA"><b>1-&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;این محله از روزگاران بسیار قدیم پوشیده از درخت جنگلی زبان گنجشک بود که درخت سخت چوب و قیمتی داشت به زبان ترکی آذری(قوش دیلی)</b></span><b><span style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma, sans-serif; " lang="FA"></span></b></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="mso-margin-top-alt:auto;mso-margin-bottom-alt: auto;text-align:justify;text-indent:-18.0pt;line-height:normal"><span style="font-size: 12pt; font-family: Arial, sans-serif; " lang="FA"><b>2-&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;قرائن و شواهد نشان می دهد که روزگاری که سراسر جنوب تبریز پوشیده از بیشه زار و جنگل بود محله اهراب و مناطق محدوده آن نیز پوشیده از این درخت بود. در مورد جنگل بودن جنوب تبریز در ارتفاعات یانق داغ استناد شود به نوشته بعضی از جهانگردانی که به تبریز آمده و اوضاع طبیعی و موقعیت تبریز را به دقت مطالعه و تحقیق نموده و نوشته اند که سراسر جنوب شهر تبریز را جنگل و بیشه زار فرا گرفته بود در این مورد راولین سون مینویسد:</b></span><b><span style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma, sans-serif; " lang="FA"></span></b></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="mso-margin-top-alt:auto;margin-right:18.0pt; mso-margin-bottom-alt:auto;text-align:justify;line-height:normal"><span style="font-size: 12pt; font-family: Arial, sans-serif; " lang="FA"><b>... باغها و میوه خانه هایی که در حاشیه سردرود در راسته کوهپایه ها قرار دارد بسیار پهناور است اما با این همه، وسعت و روزبهی کنونی آن فقط پرتو ضعیفی از رونق و غنای پیشین این ناحیه است زیرا روزگاری حومه شهر تبریز تا این مکان امتداد می یافت و تمامی این زمینها پوشیده از بیشه و جنگل بود که تمیز مرز بین یک دهکده و دهکده مجاور امکان نداشت.</b></span><b><span style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma, sans-serif; " lang="FA"></span></b></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="mso-margin-top-alt:auto;margin-right:18.0pt; mso-margin-bottom-alt:auto;text-align:justify;line-height:normal"><span style="font-size: 12pt; font-family: Arial, sans-serif; " lang="FA"><b>راولین سون در سال 1834 میلادی در تبریز بوده در نوشته های خود سراسر جنوب تبریز را جنگل و بیشه دیده است و تعدادی از جهانگردان خارجی نیز در خاطرات خود این مطلب را نوشته اند که وقتی از گردنه صوفیان، تبریز را تماشا کردیم دوساختمان بلند دیدیم به رنگ زرد آجری بسیار با شکوه ( ارگ علیشاه و مسجد کبود) که در انبوهی از سبزینه که سراسر کوهها و حومه تبریز را پوشانیده بود به زیبایی به چشم می خوردند.</b></span><b><span style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma, sans-serif; " lang="FA"></span></b></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="mso-margin-top-alt:auto;margin-right:18.0pt; mso-margin-bottom-alt:auto;text-align:justify;line-height:normal"><span style="font-size: 12pt; font-family: Arial, sans-serif; " lang="FA"><b>از طرفی، در شرح حال فضل الله نعیمی آمده که هواداران او را در تبریز از محله چرنداب و اهراب ویجویه رانده بسوی کوه یانق داغ که پوشیده از جنگل بود فراری دادند و همگی آنان را به دستور پادشاه در آتش جنگل سوزانیدند، یعنی جنگل جنوب تبریز را آتش زدند و هواداران فضل الله نعیمی از فرقه حروفیه را زنده زنده سوزاندند. پس زمانی جنوب تبریز را جنگل و بیشه زار انبوه فرا گرفته بود، دور از واقعیت نخواهد بود که محله اهراب در جنوب تبریز پوشیده از درخت جنگلی بوده به همین نظر نام اهراب به خود گرفته است.</b></span><b><span style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma, sans-serif; " lang="FA"></span></b></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="mso-margin-top-alt:auto;margin-right:18.0pt; mso-margin-bottom-alt:auto;text-align:justify;line-height:normal"><span style="font-size: 12pt; font-family: Arial, sans-serif; " lang="FA"><b>3-به گواهی اکثر مورخان، تبریز دارای صدها چشمه و قنات و آبهای روان بود و به طور حتم و یقین علت بوجود آمدن تبریز در این جلگه رسوبی حاصلخیز در اثر وجود آب بوده است در درجه اول، علت اجتماع مردم در چند هزار سال پیش در این قسمت از آذربایجان جریان آبها در اشکال مختلف و وجود باغات سرسبز و آباد می باشد.</b></span><b><span style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma, sans-serif; " lang="FA"></span></b></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="mso-margin-top-alt:auto;margin-right:18.0pt; mso-margin-bottom-alt:auto;text-align:justify;line-height:normal"><span style="font-size: 12pt; font-family: Arial, sans-serif; " lang="FA"><b>بنابراین، بی مناسب نبوده است که در نامگذاری محلات از پسوند آب به علت ارزش و اهمیت آن استفاده شده است که اهراب هم یکی از اینها است. پس نتیجه می شود وجود آب فراوان سرچشمه گرفته و جاری شده از کوههای جنوبی تبریز با پیشکوههای سهند در تاسیس این محله به نام اهراب کاملا امر مسلم و صحیحی می باشد، یعنی اهراب جائی که در کنار آبهای روان آن درختان زبان گنجشک فراوان روئیده است.</b></span><b><span style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma, sans-serif; " lang="FA"></span></b></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="mso-margin-top-alt:auto;margin-right:18.0pt; mso-margin-bottom-alt:auto;text-align:justify;line-height:normal"><span style="font-size: 12pt; font-family: Arial, sans-serif; " lang="FA"><b>4-حاصلخیزی خاک محله اهراب و توابع آن یعنی کوی گزران، باغات وزیر آباد، زنگوله باغ، شاووا، باغات امامی، طباطبائی و غیره از عوامل رونق و وجود این محله بوده است و تا 50 سال پیش یعنی زمانی که این همه باغات آباد و حاصلخیز و پرنعمت به یغما نرفته و این چنین نابود نشده بود محله اهراب و گزران از زیباترین، خوش آب و هواترین و معتبرترین محلات تبریز بوده و کماکان نیز همان اعتبار و اهمیت تاریخی را دارد.</b></span><b><span style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma, sans-serif; " lang="FA"></span></b></p> <p class="MsoNormal" dir="RTL" style="mso-margin-top-alt:auto;mso-margin-bottom-alt: auto;text-align:justify;line-height:normal"><span style="font-size: 10pt; font-family: Tahoma, sans-serif; " lang="FA"><b>&nbsp;&nbsp;منابع استفاده شده در این مطلب :</b></span></p> <p class=" " dir="rtl" style="text-align: justify; "><font size="1"><strong><font face="arial,helvetica,sans-serif"><span style="font-size: 12pt; line-height: 18px; " lang="FA"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Arial, sans-serif; ">خاماچی، بهروز. محلات تاریخی و قدیمی تبریز. تبریز: روابط عمومی شهرداری منطقه۳ تبریز.</span>&nbsp;&nbsp; &nbsp;&nbsp;</span></font></strong></font></p><p class=" " dir="rtl" style="text-align: justify; "><font size="1"><strong><font face="arial,helvetica,sans-serif"><span style="font-size: 12pt; line-height: 18px; " lang="FA"><br></span></font></strong></font></p><p class=" " dir="rtl" style="text-align: justify; "><font class="Apple-style-span" face="arial, helvetica, sans-serif"><span class="Apple-style-span" style="line-height: 18px;"><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Tahoma; font-weight: normal; line-height: normal; color: rgb(105, 100, 77); font-size: 13px; "></span></b></span></font></p><font class="Apple-style-span" face="arial, helvetica, sans-serif"><b><div style="text-align: justify; "></div><p class=" " dir="rtl" style="line-height: normal; text-align: justify; "><font class="Apple-style-span" size="6"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 19px;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px; "></span></span></font></p><font class="Apple-style-span" size="6"><p class=" " dir="rtl" style="line-height: normal; text-align: justify; "><strong><span arial?,?sans-serif?;?="" lang="FA"><font class="Apple-style-span" face="arial, helvetica, sans-serif"><span class="Apple-style-span" style="font-size: x-large;">معارف دوستان محله اهراب در رقابت ایجاد مدارس جدید</span></font></span></strong></p><div style="text-align: justify; "></div><p class=" " dir="rtl" style="line-height: normal; text-align: justify; "><span arial?,?sans-serif?;?="" style="font-size: 12pt; " lang="FA"><font class="Apple-style-span" face="georgia, 'times new roman', times, serif"><b>از وقایع قابل ذکر و بسیار ارزشمند در اول مشروطیت تشریک مساعی روشنفکران محلات شهر در برقراری و ایجاد مدارس تبریز است. در هر محله ای جمعی از فرهنگ دوستان و معارف پروران و صاحبان نفوذ و وجوه اهالی جمع شده هیئت هایی تشکیل دادند که مدارس را در برابر فشارهای خارجی و ج</b></font><sup><font class="Apple-style-span" face="georgia, 'times new roman', times, serif"><b>و</b></font></sup><font class="Apple-style-span" face="georgia, 'times new roman', times, serif"><b>هّال و فتنه گران ضد علم و دانش حفظ کنند.</b></font></span></p><div style="text-align: justify; "></div><p class=" " dir="rtl" style="line-height: normal; text-align: justify; "><span arial?,?sans-serif?;?="" style="font-size: 12pt; " lang="FA"><font class="Apple-style-span" face="georgia, 'times new roman', times, serif"><b>به طوری که در کتاب تاریخ فرهنگ آذربایجان آمده، انجمن معارف در سال 1318 قمری یا 1279 شمسی تشکیل یافت ولی انعکاس سوء آن در سال 1321 قمری یا 1282 شمسی به ظهور رسید و با اغوا و تحریک مغرضان، در این سال به بهانه اخراج مسیوپریم و تعطیل میخانه ها، مدارس جدید نیز غارت گردید و به تحریک عده ای روحانی نما از محمد علی شاه حکم و نامه ای رسید که دستور دادند میخانه ها و مدارس جدید تعطیل شوند( میخانه با مدرسه از نظر فتنه گران یکسان بود) ولی این واقعه از همت معارف دوستان نکاست. باز در سال 1322، شروع به تاسیس مدارس جدید کردند، این بار در صدد بر آمدند در مقابل حمله مخالفین، سنگرهای مستحکم ترتیب دهند بدین جهت پس از استقرار مشروطیت و تغییر رژیم محمد علیشاهی، در هر مرحله ای از تبریز هیئت هایی فرهنگی تشکیل یافت که مدارس جدیدی را تاسیس نمایند و مدارس سابق را حفظ کنند یکی از هیئت های بسیار مهم هیئت معارفی محله نوبر بود.</b></font></span></p><div style="text-align: justify; "></div><p class=" " dir="rtl" style="line-height: normal; text-align: justify; "><span arial?,?sans-serif?;?="" style="font-size: 12pt; " lang="FA"><font class="Apple-style-span" face="georgia, 'times new roman', times, serif"><b>در میان هیئت های قابل توجه معارف تبریز از همه پیشرفته تر، هیئت معارف محله اهراب بود. این هیئت نیز مدرسه(حیات) را در میان دو محله اهراب و لیلاوا در سال 1327 ه.ق تاسیس نمود و مخارج آن را متعهد شد. اسامی اعضای این هیئت و مؤسسین مدرسه حیات و بزرگان معارف پرور محله اهراب و لیلاوا بدین قرار است:</b></font></span></p><div style="text-align: justify; "></div><p class=" " dir="rtl" style="line-height: normal; text-align: justify; "><span arial?,?sans-serif?;?="" style="font-size: 12pt; " lang="FA"><font class="Apple-style-span" face="georgia, 'times new roman', times, serif"><b>حاج شیخ علی اکبر خامنه ای، حاج محمد علی اهرابی، حاج محمد صادق قازانچائی ، میرزا حسین واعظ، حاج میرزا آقا فرشی، آقای میر علی اکبر سراج.</b></font></span></p><div style="text-align: justify; "></div><p class=" " dir="rtl" style="line-height: normal; text-align: justify; "><span arial?,?sans-serif?;?="" style="font-size: 12pt; " lang="FA"><font class="Apple-style-span" face="georgia, 'times new roman', times, serif"><b>&nbsp;</b></font></span></p><span arial?,?sans-serif?;?="" style="font-size: 12pt; " lang="FA"><p class=" " dir="rtl"><span class="Apple-style-span" style="color: rgb(0, 0, 0); font-family: arial, helvetica, sans-serif; font-size: medium; line-height: 18px; "><b><span class="Apple-style-span" style="font-family: Tahoma; font-weight: normal; line-height: normal; color: rgb(105, 100, 77); font-size: 13px; "></span></b></span></p><b><p class=" " dir="rtl" style="line-height: normal; text-align: justify; display: inline !important; "><font class="Apple-style-span" size="6"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 19px;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 13px; "></span></span></font></p><font class="Apple-style-span" size="6"><p class=" " dir="rtl" style="line-height: normal; text-align: justify; display: inline !important; "><span dir="ltr" roman?,?serif?;?="" new="" times="" style="font-size: 14pt; ">&nbsp;</span></p></font></b></span><b><font class="Apple-style-span" size="6"></font></b></font></b></font></span><font class="Apple-style-span" face="arial, helvetica, sans-serif"><b><font class="Apple-style-span" size="6"><b><font class="Apple-style-span" size="6"></font><p></p></b><b></b><p></p><div style="text-align: justify; "></div></font><p></p><div style="text-align: justify; "></div></b></font><p></p><p class=" " dir="rtl" style="text-align: justify; "><font size="1"><strong><font face="arial,helvetica,sans-serif"><span style="font-size: 12pt; line-height: 18px; " lang="FA"><span class="Apple-style-span" style="font-family: Tahoma; font-weight: normal; line-height: normal; font-size: x-small; "><strong><font face="arial,helvetica,sans-serif"><span style="font-size: 12pt; line-height: 18px; " lang="FA">&nbsp;&nbsp;<span class="Apple-style-span" style="font-size: xx-large;">واقعه اهراب:</span></span></font></strong></span></span></font></strong></font></p><p class=" " dir="rtl" style="text-align: justify; "><font size="1"><span style="font-size: 12pt; line-height: 18px; " lang="FA"><span class="Apple-style-span"><font class="Apple-style-span" face="verdana, arial, helvetica, sans-serif"><b>در روز دوشنبه نوزدهم شهر رجب المرجب 1326 قمری وقت طلوع آفتاب، صدای شلیک تفنگ از جانب اهراب برخاست و رفته رفته زیاد شد. معلوم گردید که مجاهدین در محله اهراب با کربلایی محمد نایب و برادرش نایب علی اهرابی جنگ می نمایند و کیفیت ایشان این که: این دو برادر رشید از جوانان دلیر و اولاد بزرگ تبریز محسوب می شوند، چنانکه کسی را قوه رد قول ایشان نبود و شهامتشان در دل مردم (چنان) جاگیر شده که کسی را قوه نفس کشیدن در برابرشان نه.</b></font></span></span></font></p><p class=" " dir="rtl" style="text-align: justify; "><font size="1"><span style="font-size: 12pt; line-height: 18px; " lang="FA"><span class="Apple-style-span"><font class="Apple-style-span" face="verdana, arial, helvetica, sans-serif"><b>ولی در ظاهر، برادر بزرگ با مردم سلوک خوبی داشت و همسایه و اهل محل را ایذ و اذیت نمی کرد و خوب نگهداری می نمود و در بعضی موارد حمایت و طرفداری از آنها می نمود. امّا در بلوای بزرگ از ملت کناره جویی نموده و می گفت به این کارها رجوعی ندارم، نه به ضرر ملت هستم و نه به حمایت. در خانه خود مینشینم، ولی در باطن بنای تخلف با ملت گذاشته به قدر سی نفر تفنگچی به سر خود جمع کرده بود و نمی گذاشت مجاهدین اهراب تفنگ برداشته به ملت حمایت نمایند. چون اهراب از محل دعوا دور است و تیر رس نیست و همسایه ارمنستان است، متمولین و اشخاصی که در محل جنگ خانه داشتند رفتند در اهراب منزل گرفتند و در تحت حمایت این دو برادر شدند.</b></font></span></span></font></p><p class=" " dir="rtl" style="text-align: justify; "><font size="1"><span style="font-size: 12pt; line-height: 18px; " lang="FA"><span class="Apple-style-span"><font class="Apple-style-span" face="verdana, arial, helvetica, sans-serif"><b>چون در این ایام برای مجاهدین خرج لازم بود از تجار و اهالی محله جات کمیسیونی قرار داده بودند که به قدر قوه، از هر کس اعانه گرفته و خرج مجاهدین شود. از کمیسیون چند دفعه قبض نوشتند به معتمدین اهراب و یک یا دو نفر تفنگچی مجاهد فرستادند( که وجه) دریافت نمایند، این دو برادر تفنگچی ها را گرفته، نگذاشتند وجه وصول شود و ثانیا خیال داشتند از اطراف و جوانب تفنگچی به سر خود جمع نمایند و با ملت مثل رحیم خان و شجاع نظام رفتار نمایند.</b></font></span></span></font></p><p class=" " dir="rtl" style="text-align: justify; "><font size="1"><span style="font-size: 12pt; line-height: 18px; " lang="FA"><span class="Apple-style-span"><font class="Apple-style-span" face="verdana, arial, helvetica, sans-serif"><b>جناب سردار(ستارخان) هر چه در خفیه و ظاهرا دلیل و نصیحت نمودند قبول نکردند جناب سردار فرمودند:</b></font></span></span></font></p><p class=" " dir="rtl" style="text-align: justify; "><font size="1"><span style="font-size: 12pt; line-height: 18px; " lang="FA"><span class="Apple-style-span"><font class="Apple-style-span" face="verdana, arial, helvetica, sans-serif"><b>برادرا، صاحب غیرت و حمیّت امروز باید حمایت ملت نماید نه اینکه به ضرر ایشان حرکت کند. مرا محاله حمایت نداری به ضرر ملت هم مباش و هر چه نصایح مشفقانه نمودند قبول نشد و از احکام حجج الاسلام که فرموده اند:</b></font></span></span></font></p><p class=" " dir="rtl" style="text-align: justify; "><font size="1"><span style="font-size: 12pt; line-height: 18px; " lang="FA"><span class="Apple-style-span"><font class="Apple-style-span" face="verdana, arial, helvetica, sans-serif"><b>حمایت به مشروطه به منزله حمایت شهدای کربلا می باشد( شهدایی) که در پیش روی امام حسین علیه السلام شهید شده اند و مخالفین به منزله لشکر ابن سعد که به روی مبارک جناب سیدالشهدا تیر انداخته؛ فرستادند که این، حکم علمای اعلام ماست و اطاعت ایشان واجب است باز قبول ننموده و پاره اش کرد. مجاهدین با غیرت که دیدند حجت تمام شده و( طرف) در مقام انکار ایستاده، دفع ایشان را الزام امور دانسته، یورش بردند و این صدای تیراندازی از دو جانب می باشد در این ایام در جمیع بندرهای محله اهراب، از اهالی یکهزار تومان جمع کرده، دروازه محکم گذاشته، محله را(به صورت) یک قلعه محکم قرار داده بودند. مجاهدین از جانب لیلاوا و قبرستان گجیل( آن محله را) احاطه نموده یورش بردند. آن دروازه بیرون مهاد میهن است و در پیش آن دروازه یک مسجدی است نزدیکی دروازه اهراب، (مجاهدین) از پشت مسجد داخل شدند و از در مسجد زدند، حلقه رزه دروازه یا درب مسجد پاره شد، آنگاه خودشان را به (درون محله) انداختند و دروازه را گشادند.</b></font></span></span></font></p><p class=" " dir="rtl" style="text-align: justify; "><font size="1"><span style="font-size: 12pt; line-height: 18px; " lang="FA"><span class="Apple-style-span"><font class="Apple-style-span" face="verdana, arial, helvetica, sans-serif"><b>تفنگچیان کربلای نایب محمد در دروازه بودند و تیر می انداختند، فرار نمودند و از آنجا گریختند و مجاهدین شلیک کنان دور خانه کربلای محمد را گرفتند بعد از زد و خورد بسیار از جانب قبرستان گجیل، هر دو برادر خارج شدند و یک نفر مجاهد را با گلوله از پا در آوردند و به جانب محله کوچه باغ فرار نمودند. داخل خانه و باغچه های آنجا شده از اینجا و به آنجا خودشان را می انداختند.</b></font></span></span></font></p><p class=" " dir="rtl" style="text-align: justify; "><font size="1"><span style="font-size: 12pt; line-height: 18px; " lang="FA"><span class="Apple-style-span"><font class="Apple-style-span" face="verdana, arial, helvetica, sans-serif"><b>مجاهدین از عقب ایشان در رسیده بعد از جستجوی بسیار هر دو را پیدا کردند و بعد از زد و خورد دوباره، هر دو را مقتول نمودند و مراجعت کردند و به خانه و باغچه اش آتش زدند نایب علی اهرابی را حسن خان هشترودی در عوض خون مجاهد با گلوله زده بود و نایب محمد در حین فرار و تیر اندازی دچار دو گلوله کاری شده از پا در افتاد.</b></font></span></span></font></p><p class=" " dir="rtl" style="text-align: justify; "><font size="1"><span style="font-size: 12pt; line-height: 18px; " lang="FA"><span class="Apple-style-span"><font class="Apple-style-span" face="verdana, arial, helvetica, sans-serif"><b>بعد از اتمام عمل ایشان جناب سردار منادی فرستادند و در محله اهراب ندا نمود:</b></font></span></span></font></p><p class=" " dir="rtl" style="text-align: justify; "><font size="1"><span style="font-size: 12pt; line-height: 18px; " lang="FA"><span class="Apple-style-span"><font class="Apple-style-span" face="verdana, arial, helvetica, sans-serif"><b>.... وای به حال آن مجاهدی که در این محله به کسی اذیت و آزار نماید، همه اهالی برادرند، برادر مایند اگر یکی از مجاهدین خلافی نماید به جزایش خواهم رسانید. و محله را به ریش سفیدان و رئیس مجاهدین آنجا، جنابان حاجی محمد و آقا مشهدی هاشم سپردند و فرمودند ذره ای اگر خلاف قاعدگی شود شما را مسئول می دانم. همه اهالی اهراب آسوده و دعاگو شدند.</b></font></span></span></font></p><p class=" " dir="rtl" style="text-align: justify; "><font size="1"><span style="font-size: 12pt; line-height: 18px; " lang="FA"><span class="Apple-style-span"><font class="Apple-style-span" face="verdana, arial, helvetica, sans-serif"><b>و این روز جناب مستطاب ثقه الاسلام که بی طرف و در خانه خود گوشه نشین شده بود با هیئت اردبیل، در اهراب به خانه حاجی محمد علی اهرابی تشریف آوردند.</b></font></span></span></font></p><p class=" " dir="rtl" style="text-align: justify; "><font size="1"><span style="font-size: 12pt; line-height: 18px; " lang="FA"><span class="Apple-style-span"><font class="Apple-style-span" face="verdana, arial, helvetica, sans-serif"><b>صبح، مجاهدین محله اهراب، مسلح و غیر مسلح، که چندی بود تحت الشعاع مانعیت نایب محمد واقع شده بودند به قدر دویست و پنجاه نفر آمدند به حضور جناب سردار و از سان گذشتند، هر کس تفنگ نداشت، تفنگ گرفته، در جرگه مجاهدین ایستاد و از محله باغمیشه مجددا به قدر سی نفر مجاهد آمده تفنگ گرفتند.</b></font></span></span></font></p><p class=" " dir="rtl" style="text-align: justify; "><font size="1"><span class="Apple-style-span"><font class="Apple-style-span" face="verdana, arial, helvetica, sans-serif"><b><span style="font-size: 12pt; line-height: 18px; " lang="FA"></span></b></font></span></font><font class="Apple-style-span" size="1"><span class="Apple-style-span"><font class="Apple-style-span" face="verdana, arial, helvetica, sans-serif"><b>&nbsp;</b></font></span></font></p><font face="arial,helvetica,sans-serif"><span style="font-size: 12pt; line-height: 18px; " lang="FA"><p class=" " dir="rtl"><font><span lang="FA"><span class="Apple-style-span"><font size="1"><font class="Apple-style-span" face="verdana, arial, helvetica, sans-serif"><b>خاماچی، بهروز. محلات تاریخی و قدیمی تبریز. تبریز: روابط عمومی شهرداری منطقه۳ تبریز.۱۳۸۱،ص۳۷تا</b></font></font></span></span></font></p></span></font></font> text/html 2012-06-17T13:28:22+01:00 ahrab.mihanblog.com سید ابوالفضل معصومی رسم ورسوم وآئین وسنن وعادتهای محله ما http://ahrab.mihanblog.com/post/35 <SPAN style="LINE-HEIGHT: 14px; BACKGROUND-COLOR: rgb(204,204,204); FONT-SIZE: 13px" class=Apple-style-span><FONT class=Apple-style-span><B><FONT class=Apple-style-span><FONT class=Apple-style-span><B style="DIRECTION: rtl"> <DIV><SPAN style="FONT-WEIGHT: normal" class=Apple-style-span><B><FONT class=Apple-style-span><FONT class=Apple-style-span><B> <P style="TEXT-ALIGN: justify; DISPLAY: inline !important; MARGIN-BOTTOM: 1.5pt" dir=rtl><FONT face=arial,helvetica,sans-serif><FONT size=1><SPAN style="LINE-HEIGHT: 115%; FONT-FAMILY: Tahoma,sans-serif" lang=FA><SPAN style="FONT-SIZE: small" class=Apple-style-span><SPAN class=Apple-style-span>&nbsp;</SPAN></SPAN></SPAN><SPAN lang=FA><SPAN style="LINE-HEIGHT: normal; FONT-WEIGHT: normal" class=Apple-style-span><B><SPAN class=Apple-style-span><FONT class=Apple-style-span><SPAN style="FONT-SIZE: x-large" class=Apple-style-span>عیدنوروز (نوروز بایرامی)</SPAN></FONT></SPAN></B><SPAN class=Apple-style-span><FONT class=Apple-style-span><SPAN style="FONT-SIZE: x-large" class=Apple-style-span>&nbsp;</SPAN></FONT></SPAN></SPAN></SPAN></FONT></FONT></P></B></FONT></FONT></B></SPAN><SPAN style="FONT-WEIGHT: normal" class=Apple-style-span><B><FONT class=Apple-style-span><FONT class=Apple-style-span><B><SPAN lang=FA><FONT class=Apple-style-span><SPAN style="LINE-HEIGHT: normal; FONT-WEIGHT: normal" class=Apple-style-span><SPAN style="FONT-SIZE: small" class=Apple-style-span><SPAN class=Apple-style-span><BR><FONT face=arial,helvetica,sans-serif><FONT size=1><FONT class=Apple-style-span><B><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>یادش بخیر آن روزها&nbsp;نوروز رنگ و بوی دیگری داشت. نه خرج های آن چنانی داشت ونه چشم هم چشمی، نه مسابقه </SPAN></B></FONT></FONT></FONT></DIV> <DIV><FONT face=arial,helvetica,sans-serif><FONT size=1><FONT class=Apple-style-span><B><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>ای بود برای خرید های خارج ازتوان مالی و کمر شکن ، ونه خالی شدن جیب آقایان و اختلافات بین دو همسر ، همه به&nbsp; </SPAN></B></FONT></FONT></FONT></DIV> <DIV><FONT face=arial,helvetica,sans-serif><FONT size=1><FONT class=Apple-style-span><B><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>انتظار به پایان رسیدن چله کوچک (</SPAN></B></FONT><STRONG><FONT class=Apple-style-span><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>بالا چله</SPAN></FONT></STRONG><FONT class=Apple-style-span><B><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>) و برپایی جشن های عیدنوروز بودند، چله کوچک که تمام می شد می گفتند</SPAN></B></FONT></FONT></FONT></DIV> <DIV><FONT face=arial,helvetica,sans-serif><FONT size=1><FONT class=Apple-style-span><B><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>&nbsp;زمستان دیگه تمام شده است. با وزیدن باد گرم (</SPAN></B></FONT><STRONG><FONT class=Apple-style-span><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>ایستی یل</SPAN></FONT></STRONG></FONT></FONT><FONT face=arial,helvetica,sans-serif><FONT size=1><FONT class=Apple-style-span><B><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>) زمین را نفسی می آمد. و هم زمان جنب و جوش عید آغاز </SPAN></B></FONT></FONT></FONT></DIV> <DIV><FONT face=arial,helvetica,sans-serif><FONT size=1><FONT class=Apple-style-span><B><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>می گشت. برف کوجه ها و یخ سطح معابرجمع آوری ، و به بیرون از کوچه ها برده می شد. خانه تکانی آغاز می شد. </SPAN></B></FONT></FONT></FONT></DIV> <DIV><FONT face=arial,helvetica,sans-serif><FONT size=1><FONT class=Apple-style-span><B><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>تعمیرات جزئی ساختمان، جابجائی اسباب و وسایل داخل اتاقها، انبارها، و حیاط خانه ها وقت بیشتری را به خود اختصاص می داد. کرد گیری و شتشوی قالی و گلیم خانه ها رونق می گرفت. برعکس این روزها که مردم فرش خانه ها رابرای شستشو به قالیشوئیها می دهند، آن روزها فرش خانه ها را در کوچه ها و خیابانها شسته و از دیوار خانه ها آویزان می کردند. منظره های قشنگی ایجاد می شد. حوض وسط حیاط اگر آبی داشت آب آن خالی می شد و بعد از شستشوی کف و دیواره های آن دوباره آب گیری می شد.<BR></SPAN></B></FONT><STRONG><FONT class=Apple-style-span><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>پختن سمنو</SPAN></FONT></STRONG><FONT class=Apple-style-span><B><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span> یکی از رسم های عیدنوروز بود. این کار معمولا مشارکتی بود خانم های کوچه تقریبا یک هفته به چهارشنبه آخر سال مانده سهم گندم خود را به پیش یکی از همسایه هاییکه تخصص این کار را داشت می بردند. گندمها بعد از جمع آوری داخل سینی های بزرگ خیسانده می شد، گندم بعد از چند روز جوانه زده و آماده پختن می شد.&nbsp;خانم&nbsp;&nbsp;ها دوباره برای پختن سمنو پیش هم جمع می شدند هر یک از آنها وسیله کوبیدن جوانه گندم (</SPAN></B></FONT><STRONG><FONT class=Apple-style-span><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>دیبیه</SPAN></FONT></STRONG><FONT class=Apple-style-span><B><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>) با خود می آوردند. این وسیله ها یا سنگی بود و یا چوبی که دستای داشت از جنس سنگ (</SPAN></B></FONT><STRONG><FONT class=Apple-style-span><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>دیبیه دسته سی</SPAN></FONT></STRONG><FONT class=Apple-style-span><B><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>) جوانه هارا داخل این وسیله می کوبیدند و بعد از گرفتن آب آن پختن سمنو آغاز می شد. سمنو در دیگهای بزرگ پخته می شد. پاکی و نظافت در پختن سمنو شرط اول کار بود افراد ناپاک را برای پختن سمنو راه نمی دادند. بعد از اینکه سمنو پخته شد آن را در محلی قرار می دادند و دور و اطراف دیگ آب و جارو می شد روی آن پارچه ای کشیده می شد &nbsp;آنگاه به حال خود گذاشته می شد بعد از گذشت ساعاتی برمی گشتند. سمنو مزه شیرینی به خود می گرفت. بعد از آماده شدن سمنو سهم هر یک از همسایه ها تحویل داده می شد. &nbsp;مغازه ها نیز تغییر دکور می دادند در محله ما مغازه آقا مختار بقال، مشهدی برات بقال، شیخ&nbsp;محمد (ممی)&nbsp; بقال، مشهدی حسن بقال (که بعد ها به تهران نقل مکان کرد) و .......... به شکل زیبائی تزئین می شد. ابتدا مغازه ها از دیگر اجناس خالی می شد، آن گاه مغازه به صورت پله ای درست می شد روی پله ها پارچه های رنگارنگی کشیده می شد روی پارچه ها سینی های بزرگ مسی قرار داده میشد و در داخل هریک از سینی ها آجیل چهارشنبه آخر سال (</SPAN></B></FONT><STRONG><FONT class=Apple-style-span><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>چهارشنبه یمیشی</SPAN></FONT></STRONG><FONT class=Apple-style-span><B><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>) ریخته می شد. </SPAN></B></FONT><STRONG><FONT class=Apple-style-span><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>سوجوق، باسلوق، میانپر</SPAN></FONT></STRONG><FONT class=Apple-style-span><B><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span> در سینی های کوچک به همراه بقیه آجیل ها منظره بسیار زیبائی را به وجود می آورد. بلاخره با روز شماری ها چهار شنبه آخر سال فرا می رسید. روز سه شنبه مردم با شور و هیجان خاصی راهی بازار چهارشنبه آخر سال (</SPAN></B></FONT><STRONG><FONT class=Apple-style-span><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>چهار شنبه</SPAN></FONT></STRONG><FONT class=Apple-style-span><B><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span> </SPAN></B></FONT><STRONG><FONT class=Apple-style-span><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>بازاری</SPAN></FONT></STRONG><FONT class=Apple-style-span><B><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>) می شدند. خرید های این روز بیشتر به بچه ها تعلق داشت. انواع اسباب بازی ها که آن زمان بیشتر کاغذی (</SPAN></B></FONT><STRONG><FONT class=Apple-style-span><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>مثل فرفره</SPAN></FONT></STRONG><FONT class=Apple-style-span><B><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>) چوبی (</SPAN></B></FONT><STRONG><FONT class=Apple-style-span><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>مثل</SPAN></FONT></STRONG><FONT class=Apple-style-span><B><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span> </SPAN></B></FONT><STRONG><FONT class=Apple-style-span><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>صندوقچه های کوچک رنگی که به آن یخدن گفته می شد</SPAN></FONT></STRONG><FONT class=Apple-style-span><B><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>) پارچه ای (مثل انواع عروسکها که به آنها قولچاق گفته می شد) ویاسفالی بود (</SPAN></B></FONT><STRONG><FONT class=Apple-style-span><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>مثل</SPAN></FONT></STRONG><FONT class=Apple-style-span><B><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span> </SPAN></B></FONT><STRONG><FONT class=Apple-style-span><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>نوعی سوتک که به آن پالچیخ فشکاسی&nbsp; می گفتند</SPAN></FONT></STRONG><FONT class=Apple-style-span><B><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>) در محله ما تنها اسباب بازی فروش محل </SPAN></B></FONT><STRONG><FONT class=Apple-style-span><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>مرحوم مشهدی میر قاسم</SPAN></FONT></STRONG><FONT class=Apple-style-span><B><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span> یکی از سادات به نام محله بود. آقا مشهدی میر قاسم پای دیوار نانوائی سنگکی و جنب مغازه مشهدی برات بقال بساط پهن می کرد انواع اسباب بازی ها را از بازار دو دری ها (</SPAN></B></FONT><STRONG><FONT class=Apple-style-span><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>ایکی قاپولی</SPAN></FONT></STRONG><FONT class=Apple-style-span><B><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>) &nbsp;خرید داری کرده وبه بچه ها می فروخت کاسبی خوبی داشت. اسباب بازی ها در نوع خود اسباب بازیهای جالبی بودند که ضمن تفریح و سرگرمی نوعی بازی فکری نیزبه شمار می رفت. برای نمونه نوعی اسباب بازی که از یک لیوان کوچک تشکیل می شد که از ته آن نخ بیرون آمده بود که سر دیگر این نخ گلوله ای شکل بود و برای بازی با آن باید با یک حرکت گلوله در داخل لیوان قرار می گرفت ویا وسیله ای پلاستیکی به اندازه تقریبا 10 سانت در 10 سانت با رویه شیشه ای که داخل آن شیارهایی قرارداشت و جیوه ای نیز داخل این وسیله بود که می باید با حرکت دادن آن جیوه از لابلای شیارها در جای مشخص قرار می گرفت. یکی از اسباب بازی های بیاد ماندنی آن زمان </SPAN></B></FONT><STRONG><FONT class=Apple-style-span><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>نقارا قاوال </SPAN></FONT></STRONG><FONT class=Apple-style-span><B><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>بود</SPAN></B></FONT><STRONG><FONT class=Apple-style-span><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>&nbsp;</SPAN></FONT></STRONG></FONT></FONT><FONT face=arial,helvetica,sans-serif><FONT size=1><FONT class=Apple-style-span><B><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span> نقارا قاوال طبل کوچی بود که از یک دسته چوبی تشکیل شده بود از بغل طبل کوچک نخهایی آویزان بود که سر آنها گلوله های سفالی داشت چوب ناقارا قاوال در وسط دو کف دست قرار می گرفت و با پیچاندن چوب گلوله های سفالی به طبل می خورد وبه صدا در می آمد. بیشتر اسباب بازی های دست ساز آن زمان به رنگهای بنفش ، صورتی کم&nbsp;رنگ&nbsp;و&nbsp;زرد&nbsp;رنگامیزی می شد . عروسک های پلاستیکی با کفش قرمز پاشنه بلند قولچاخ یکی دیگر از این اسباب بازی ها بود. &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;. &nbsp; &nbsp;&nbsp;<BR>خرید لباس انواع شیرینیها (بیشتر نوعی شیرینی به نام </SPAN></B></FONT><STRONG><FONT class=Apple-style-span><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>شکر پنیر</SPAN></FONT></STRONG><FONT class=Apple-style-span><B><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span> </SPAN></B></FONT><STRONG><FONT class=Apple-style-span><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>رنگی </SPAN></FONT></STRONG><FONT class=Apple-style-span><B><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>بود) آجیل چهارسنبه آخر سال (چهارشنبه یمیشی ) خصوصا خرید برای خونچه های نامزدی در این روز انجام می گرفت. تازه دامادها برای خرید کادو به نامزد خودبه این بازارها مراجعه می کردند خرید آنها بیشتر آینه و شانه سر (</SPAN></B></FONT><STRONG><FONT class=Apple-style-span><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>آینا دراخ</SPAN></FONT></STRONG><FONT class=Apple-style-span><B><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>) بود. بهانه ای بود تا پسر جوان ساعاتی را به دیدن نامزد خود برود البته اگر پدر عروس جوان یا برادر او اجازه چنین کاری را به او می داد. عصر روز سه شنبه حرکت </SPAN></B></FONT><STRONG><FONT class=Apple-style-span><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>خونچه ها</SPAN></FONT></STRONG><FONT class=Apple-style-span><B><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span> (طبق ها) روی سر خونچاچیلار با آن شور و نشاط از دیدنیهای این روز بود. داخل خونچه ها، شیرینی میوه و انواع پارچه ها (</SPAN></B></FONT><STRONG><FONT class=Apple-style-span><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>خلعت</SPAN></FONT></STRONG><FONT class=Apple-style-span><B><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>) ویا لباس و جوراب و آجیل (چهار شنبه یمیشی) قرار داده می شد و راهی خانه های عروس و داماد می شد. </SPAN></B></FONT><STRONG><FONT class=Apple-style-span><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>خونچاچیلار </SPAN></FONT></STRONG><FONT class=Apple-style-span><B><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>مهارت خاصی در این کار داشتند خونچه راروی سر گذاشته حرکت می کردند و بعضا نیمچه قری هم به کمر خود می دادند . </SPAN></B></FONT><STRONG><FONT class=Apple-style-span><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>شال انداختن و فال گوش ایستادن</SPAN></FONT></STRONG></FONT></FONT><FONT face=arial,helvetica,sans-serif><FONT size=1><FONT class=Apple-style-span><B><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span> یک از رسم و رسوم این روز بود. معمولا افراد در هر سن و سالی خود را به بالای پشت بام می رساندند و از سوراخ بخاری ویا از در بچه هاییکه برای روشنایی در پشت بام قرار داشت و به آن قوپا یا تارما&nbsp;گفته می شد پارچه ای را که به آن شال گفته می شد داخل منازل می انداختند و افراد داخل منازل میوه، شیرینی، آجیل، جوراب و ....... به آن بسته و بالا می فرستادند. فال گوش ایستادن نیز چنین بود که فرد کلیدی را روی زمین می انداخت و پای خود را روی آن قرار می داد و نیت می کرد و منتظر کسی می ماند تا از آنجا عبور کند ،حرف و صحبت فردی که از آنجا عبور میکرد فال آن شخص به حساب می آمد. عصرکه میشد در حیاط، پشت بام خانه هاو نیز کوچه و خیابان آتش روشن می کردند و از روی آن می پریدند. شب آن روز بعد از خوردن شام آجیل (چهارشنبه یمیشی)خریداری شده را داخل سینیهای بزرگ مسی می ریختند و مخلوط می کردند آنگاه سهم هرنفر را جدا داده کرده و به او تحویل می دادند، خوردن آجیل شروع می شد و مردم به شادی می پرداختند. &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;<BR>و امادر این روز خانمها نیمچه نگاهی هم به خود می کردند صورت خود را بند می انداختند و موی سر خود را رنگ می کردند. آنهاییکه سن و سال بالایی داشتند برای رنگ کردن موی خود از خنا (</SPAN></B></FONT><STRONG><FONT class=Apple-style-span><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>حنا)</SPAN></FONT></STRONG><FONT class=Apple-style-span><B><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>استفاده می کردند که بیشتر مایل به قرمز بود. و اما جوانها رنگ قاطی حنا کرده موهای خود را به رنگ مشکی در می آوردند. ابروها نیز رنگ می شد برای رنگ کردن ابروها از </SPAN></B></FONT><STRONG><FONT class=Apple-style-span><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>باغچه بویاقی و وسمه</SPAN></FONT></STRONG><FONT class=Apple-style-span><B><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span> استفاده می شد </SPAN></B></FONT><STRONG><FONT class=Apple-style-span><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>سرمه</SPAN></FONT></STRONG><FONT class=Apple-style-span><B><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span> کشیدن به چشم هم مرسوم بود. روز چهارشنبه خانمها روانه چشمه های آب می شدند .ناخن خودرا کوتاه کرده به همراه قسمتی از موی سر خود در آب می انداختند و بعد از شادی و سرور با مقداری آب چشمه به خانه برمی گشتند. آب چشمه جهت روشنایی جلوی در خانه ها ریخته می شد. یادش بخیر چهارشنبه آخر سال رادیو تبریز ترانه ای به این مناسبت پخش می کرد&nbsp;به نام&nbsp; آتیلیم بختیم آچیلسین&nbsp;&nbsp;واینچنین شروع می شد </SPAN></B></FONT><STRONG><FONT class=Apple-style-span><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>آنا دور آنا دورگداخ چایا من آتیلیم بختیم آچیلسین آتیلیم بختیم آچیلسین&nbsp;. گلن ایل گدیم اره</SPAN></FONT></STRONG><FONT class=Apple-style-span><B><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span> </SPAN></B></FONT><STRONG><FONT class=Apple-style-span><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>گلین گولی باشما ساچیلسین ساچیلسین</SPAN></FONT></STRONG><FONT class=Apple-style-span><B><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>&nbsp;که بسیار قشنگ بود &nbsp;چهارشنبه آخر سال که تمام می شد بهار از راه می رسید و سال نو آغاز می شد دید و بازدید ها شروع می شد رفتن به منزل خانواده هاییکه عزیزی را از دست داده بودند و رفتن به دیدار بزرگترها در اولویت بود. عیدی دادن و عیدی گرفتن رونق بیشتری داشت عیدی ها بیشتر سکه پول و یا تخم مرغ پخته بود بیشترین عیدی از آن بچه ها بود به جز فامیل همسایه ها برای عید دیدنی خانه همدیگر می رفتند از جمله بازیهایی که در ایام عید انجام می گرفت بازی با تخم مرغ پخته شده رنگی بود. افرادی روی چرخ دستی (</SPAN></B></FONT><B><FONT class=Apple-style-span><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>ال</SPAN></FONT></B><FONT class=Apple-style-span><B><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>&nbsp;</SPAN></B></FONT><STRONG><FONT class=Apple-style-span><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>داشکاسی</SPAN></FONT></STRONG><FONT class=Apple-style-span><B><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>) اقدام به فروش تخم مرغ رنگی می کردند تخم مرغ ها با استفاده ازپوست پیاز ویا رنگهای گیاهی و شیمیایی به رنگ پوست پیازی قرمز ویا زرد در می آمدند .تخم مرغ بازی به دو صورت انجام می شد به صورت انفرادی که بدین شکل بود که دو نفر با تخم مرغ خود به سرو ته تخم مرغ همدیگر می زدند و آنکه تخم مرغش می شکست بازی را باخته و تخم مرغ خود را به نفر برنده می داد. بزرگتر ها این بازی را به صورت قطاری انجام می دادند چندین تخم مرغ بغل همدیگر چیده می شد واز یک طرف تخم مرغ ها برداشته می شد و به روش قبلی بازی انجام می گرفت آخرین تخم مرغ سالم دست هر کسی می ماند او برنده بود و شخص بازنده می بایست مبلغ همه تخم مرغ ها را پرداخت می کرد تخم مرغ های شکسته بیشتر به بچه ها داده می شد. خلاصه این روزها با شادی و دلخوشی به پایان میرسید. آخرین روز عید سیزده بدر بود مردم در این روز به دشت و صحرا و یا باغ و بوستان می رفتند و به جشن و پایکوبی می پرداختند مسجد گازران را که رد می کردی بیابان بود که به نام بالای سد (</SPAN></B></FONT><STRONG><FONT class=Apple-style-span><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>سد اوستی</SPAN></FONT></STRONG><FONT class=Apple-style-span><B><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>) مشهور بود مردم محله بیشتر به بالای سد می رفتند و به اصطلاح سیزده را بدر می کردند خانمها بیشتر سبزی گره می کردند و مردها به الک دولک بازی (</SPAN></B></FONT><STRONG><FONT class=Apple-style-span><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>پیل دسته</SPAN></FONT></STRONG><FONT class=Apple-style-span><B><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>) می پرداختند. با به پایان رسیدن روز سیزده نوروز عید تمام می شد و مردم منتظر عید بعدی می شدند. بعد از تعطیلات عید مدرسه که می رفتیم در حاشیه تخته سیاه این جمله خود نمایی می کرد. </SPAN></B></FONT><STRONG><FONT class=Apple-style-span><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>به به به به به به به به به به به عید نوروز </SPAN></FONT><FONT class=Apple-style-span><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span>352</SPAN></FONT><FONT class=Apple-style-span><SPAN style="FONT-SIZE: medium" class=Apple-style-span> روز ماند</SPAN></FONT></STRONG></FONT></FONT></SPAN></SPAN></SPAN></FONT></SPAN> <P></P></B></FONT></FONT></B></SPAN></DIV></B></FONT></FONT></B></FONT></SPAN> text/html 2012-05-08T16:32:55+01:00 ahrab.mihanblog.com سید ابوالفضل معصومی عکسهای فوتبالی از محله اهراب http://ahrab.mihanblog.com/post/31 <HR style="WIDTH: 100%; HEIGHT: 2px"> &nbsp; <IMG style="WIDTH: 520px; HEIGHT: 380px" border=0 hspace=0 alt="" align=bottom src="http://www.pic1.iran-forum.ir/images/up5/27847899876315374524.jpg">&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; <BR><SPAN style="FONT-SIZE: small" class=Apple-style-span><B>عکس تیم اهراب سال 1355مربوط به &nbsp;مسابقات جام محلات تبریز</B></SPAN> ایستاده از راست اکبر خوشور - تقی شمس الهی ( بازیکن اراکی و هم دانشگاهی اینجانب ) غلامعلی اصغری- عطا اله ارفعی - هادی حریرچی - زنده یاد منوچهر شرقی - آقا یوسف سرپرست و مربی تیم &nbsp;نشسته از راست سید ابوالفضل معصومی - آقای میری هم دانشگاهی آقای ارفعی &nbsp;- رسول محمدیان - شاپور برجسته باف و زنده یاد کریم کیانی در این عکس دوست بسیار عزیزم عباس اعلایی غایب می باشند<BR> <DIV><BR></DIV> text/html 2012-05-02T17:28:42+01:00 ahrab.mihanblog.com سید ابوالفضل معصومی شخصیت های مهم و برجسته اهراب http://ahrab.mihanblog.com/post/27 <p style="TEXT-ALIGN: left; LINE-HEIGHT: 13.5pt; MARGIN: 0cm 0cm 0pt; unicode-bidi: embed; DIRECTION: ltr" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: 'Tahoma','sans-serif'; COLOR: #323232; FONT-SIZE: 9pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'"></span>&nbsp;</p> <p style="LINE-HEIGHT: 13.5pt; MARGIN: 7.5pt 0cm 11.25pt" dir="rtl" class="MsoNormal"><b><span style="FONT-FAMILY: 'Tahoma','sans-serif'; COLOR: rgb(50,50,50); FONT-SIZE: 10pt" lang="FA">1 - جعفر نقوی خامنه‌ای: <br></span></b></p> <p style="LINE-HEIGHT: 13.5pt; MARGIN: 7.5pt 0cm 11.25pt" dir="rtl" class="MsoNormal"><span><span><span><span><span>&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; <img alt="" src="http://www.applecrime.com/images/zbqegh.php?u=Oi8vMS5taW5nLnNpdGU5MC5uZXQvaW1hZ2VzL2QyYmU0MWIxYmRlNi5qcGc%3D&amp;b=13" hspace="0" border="0" align="bottom"></span></span></span></span></span><br><span style="FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; COLOR: #323232; FONT-SIZE: 12pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'" lang="FA"></span><span style="FONT-FAMILY: 'Tahoma','sans-serif'; COLOR: #323232; FONT-SIZE: 10pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-font-size: 11.0pt" lang="FA">میرزا جعفر نقوی خامنه ای، تنها فرزند حاج شیخ علی اکبر اهرابی، به سال 1265ش. در محله اهراب تبریز قدم به جهان هستی گذاشت. شاعری که ضمن شرکت در انقلاب مشروطیت، از پایه گذران تحول ادبی به شمار می رود و با سرودن شعر نو صفحه جدیدی را در تاریخ ادبیات ایران گشود. او نشان داد که هر انقلاب سیاسی و اجتماعی، اگر بخواهد پیروز شود و به اهداف خود برسد، باید با انقلاب فرهنگی و تحول ادبی همراه باشد. با وجود اینکه در زمان صدور فرمان مشروطیت ،جوان بیست ساله ای بیش نبود، طاهرزاده بهزاد، وی را جزو دست اندرکاران و پیشروان جنبش مشروطه دانسته است. پس از سپری کردن مقدمات تحصیل در تبریز، رهسپار نجف اشرف گردید و از جلسات درس مرحوم آخوند خراسانی محظوظ گشت.&nbsp;&nbsp;پس از بازگشت به زادگاهش ضمن اشتغال به کارهای بازرگانی، از فراگیری علم و دانش نیز غافل نماند. وی علاوه بر تسلط بر دروس دینی و زبانهای روسی، فرانسه و اسپرانتو، در ادبیات ترکی، فارسی و عربی نیز صاحب نظر بود. چنانچه مقالاتش به زبان عربی در مجلات ادبی مهم آن روزگار، از جمله نشریه الهلال چاپ بیروت منتشر می شد. </span><span style="FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; COLOR: #323232; FONT-SIZE: 12pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'" lang="FA"></span></p> <p style="LINE-HEIGHT: 13.5pt; MARGIN: 7.5pt 0cm 11.25pt" dir="rtl" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: 'Tahoma','sans-serif'; COLOR: #323232; FONT-SIZE: 10pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'" lang="FA">در سالهای پرشور مشروطه، قلم تیزش را با ندای مردمِ به پاخاسته همصدا کرد و با چاپ اشعارش (با تخلص صائب) در جراید ایران، مصر، لبنان، هندوستان و استانبول، موجب بیداری و پایداریشان در برابر خودکامگی ها و بی عدالتی ها برای بر انداختن فساد و استبداد شد، به طوری که یکی از چکامه هایش که با نام «سرود ملی» در روزنامه «ناله ملت» چاپ شده&nbsp;</span><span style="FONT-FAMILY: 'Tahoma','sans-serif'; COLOR: #323232; FONT-SIZE: 10pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-font-size: 11.0pt" lang="FA">&nbsp;</span><span style="FONT-FAMILY: 'Tahoma','sans-serif'; COLOR: #323232; FONT-SIZE: 10pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'" lang="FA">و در نکوهش دشمنان آزادی به سرکردگی میرهاشم دوه چی بود، ورد زبانها شد و تحسین و تمجید بزرگان عرصه ادب را حتی در خارج از کشور برانگیخت. طالبوف نیز طی نامه ای در درددلی ساده با خامنه ای بیست و دوساله، از انتقادهای طنزآمیز جلیل محمدقلی زاده، مدیر مجله نصرالدین، اظهار نارضایتی کرد. احمد کسروی در "تاریخ مشروطه" از وی به عنوان مترجم یاد کرده و در کتاب خود، "زندگانی من"،</span><span style="FONT-FAMILY: 'Tahoma','sans-serif'; COLOR: #323232; FONT-SIZE: 10pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-font-size: 11.0pt" lang="FA">&nbsp;</span><span style="FONT-FAMILY: 'Tahoma','sans-serif'; COLOR: #323232; FONT-SIZE: 10pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'" lang="FA">&nbsp;او را از دوستان خویش و میانجی آشناییش با شیخ محمد خیابانی دانسته است. البته باید ذکر نمود که از بدو انتشار روزنامه تجدد به مدیریت خیابانی، خامنه ای و شیخ محمد به دلیل همسویی افکارشان، با یکدیگر همکاری تنگاتنگی داشتند. میرزا جعفر بر اساس اعتقاد بر همین انقلاب فکری و تحول ادبی بود که به قول یحیی آرین پور، از شکل معمول اشعار فارسی عدول کرد و قطعه های بی امضا با قافیه بندی جدید و بی سابقه و مضمون های نسبتا تازه انتشار داد. هنگامی که این ابیات را با قافیه بندی جدید و بی سابقه می سرود، در سراسر ایران هنوز عنوان شعر نو به گوش کسی نخورده بود.</span><span style="FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; COLOR: #323232; FONT-SIZE: 12pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'" lang="FA"></span></p> <p style="LINE-HEIGHT: 13.5pt; MARGIN: 7.5pt 0cm 11.25pt" dir="rtl" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: 'Tahoma','sans-serif'; COLOR: #323232; FONT-SIZE: 10pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'" lang="FA">علاوه بر این که اشعار پر شورش در جرایدی چون حبل المتین، چهره نما، عصر جدید، شمس، ایران و آزادیستان منتشر می شد و توانسته بود به قول تقی رفعت سد سدید محافظه کاری را در عالم ادبیات و شعر بشکند، در سال 1297 نیز مجله دانشکده تحت مدیریت ملک الشعرای بهار شعر «زمستان» وی را با توضیحی بدین مضمون « این قطعه که زمینه اش از شاعر روسی " وبازه مسکی"&nbsp;</span><span style="FONT-FAMILY: 'Tahoma','sans-serif'; COLOR: #323232; FONT-SIZE: 10pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-font-size: 11.0pt" lang="FA">&nbsp;</span><span style="FONT-FAMILY: 'Tahoma','sans-serif'; COLOR: #323232; FONT-SIZE: 10pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'" lang="FA">اقتباس شده، نمونه ای است برای شعر وصفی در ادبیات جدیده. » چاپ نمود و یکی دیگر از قطعه هایش به نام «ای وطن» را ادوارد براون در تالیف خود، "تاریخ مطبوعات و ادبیات ایران نو" نقل نمود. سند مکتوب زیر از&nbsp;شاعره نام آور ایران، پروین اعتصامی است، که دو غزل خویش را با دستخط خود بنا به درخواست میرزا جعفر طی نامه ای به تبریز فرستاده و خطاب به او نوشته است:</span><span style="FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; COLOR: #323232; FONT-SIZE: 12pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'" lang="FA"></span></p> <p style="LINE-HEIGHT: 13.5pt; MARGIN: 7.5pt 0cm 11.25pt" dir="rtl" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: 'Tahoma','sans-serif'; COLOR: #323232; FONT-SIZE: 10pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'" lang="FA">« ای نامه چو می روی به سویـش</span><span style="FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; COLOR: #323232; FONT-SIZE: 12pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'" lang="FA"></span></p> <p style="LINE-HEIGHT: 13.5pt; MARGIN: 7.5pt 0cm 11.25pt" dir="rtl" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: 'Tahoma','sans-serif'; COLOR: #323232; FONT-SIZE: 10pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'" lang="FA">تـو در عوضــــم ببــوس رویـــش</span><span style="FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; COLOR: #323232; FONT-SIZE: 12pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'" lang="FA"></span></p> <p style="LINE-HEIGHT: 13.5pt; MARGIN: 7.5pt 0cm 11.25pt" dir="rtl" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: 'Tahoma','sans-serif'; COLOR: #323232; FONT-SIZE: 10pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'" lang="FA">تصدق برادر عزیزتر از جانم روم، رقیمه شریفه را زیارت کردم، از سلامت آن وجود گرامی بسیار خوشوقت شدم. از تحسینات و تمجیداتی که برای آن دو ناقابل کرده اید بسیار متشکر و ممنون گردیدم.</span><span style="FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; COLOR: #323232; FONT-SIZE: 12pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'" lang="FA"></span></p> <p style="LINE-HEIGHT: 13.5pt; MARGIN: 7.5pt 0cm 11.25pt" dir="rtl" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: 'Tahoma','sans-serif'; COLOR: #323232; FONT-SIZE: 10pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'" lang="FA">لطفی نموده ای و ندارم زبان عذر</span><span style="FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; COLOR: #323232; FONT-SIZE: 12pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'" lang="FA"></span></p> <p style="LINE-HEIGHT: 13.5pt; MARGIN: 7.5pt 0cm 11.25pt" dir="rtl" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: 'Tahoma','sans-serif'; COLOR: #323232; FONT-SIZE: 10pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'" lang="FA">این عذر را حواله به لطف تو می کنم</span><span style="FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; COLOR: #323232; FONT-SIZE: 12pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'" lang="FA"></span></p> <p style="LINE-HEIGHT: 13.5pt; MARGIN: 7.5pt 0cm 11.25pt" dir="rtl" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: 'Tahoma','sans-serif'; COLOR: #323232; FONT-SIZE: 10pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'" lang="FA">فرموده بودبد که منتظر هر دو قطعه هستم به همین جهت مصدع اوقات می شوم. / تصدقت پروین»</span></p> <p style="LINE-HEIGHT: 13.5pt; MARGIN: 7.5pt 0cm 11.25pt" dir="rtl" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: 'Tahoma','sans-serif'; COLOR: #323232; FONT-SIZE: 10pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'" lang="FA">&nbsp;این سند حاکی از آن است که این دو شاعر پیگیر کارهای هنری هم و مشوق همدیگر بوده اند.</span><span style="FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; COLOR: #323232; FONT-SIZE: 12pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'" lang="FA"></span></p> <p style="LINE-HEIGHT: 13.5pt; MARGIN: 7.5pt 0cm 11.25pt" dir="rtl" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: 'Tahoma','sans-serif'; COLOR: #323232; FONT-SIZE: 10pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'" lang="FA">&nbsp;میرزا جعفر نقوی خامنه ای، همان نقی اُف معروف در آن سوی ارس است؛ چون پدرش با شهرهای روسیه و آن سوی ارس معاملات تجاری داشته و در آن دیار به نقی اُف معروف بودند و به همین علت هم هنگام گرفتن شناسنامه، نام خانوادگی نقوی خامنه ای را انتخاب کردند.</span><span style="FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; COLOR: #323232; FONT-SIZE: 12pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'" lang="FA"></span></p> <p style="LINE-HEIGHT: 13.5pt; MARGIN: 7.5pt 0cm 11.25pt" dir="rtl" class="MsoNormal"><span style="FONT-FAMILY: 'Tahoma','sans-serif'; COLOR: rgb(50,50,50); FONT-SIZE: 10pt" lang="FA">وی بالاخره در 28 تیر ماه 1362 شمسی، دار فانی را وداع گفت و در گورستان وادی رحمت تبریز رخ در نقاب خاک کشید.</span></p> <p><b><span style="FONT-FAMILY: 'Tahoma','sans-serif'; COLOR: #323232; FONT-SIZE: 10pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'; mso-ansi-font-size: 11.0pt" lang="FA"></span></b><span style="FONT-FAMILY: 'Times New Roman','serif'; COLOR: #323232; FONT-SIZE: 12pt; mso-fareast-font-family: 'Times New Roman'" lang="FA"></span><span><b></b></span></p><br> text/html 2012-04-23T17:09:03+01:00 ahrab.mihanblog.com سید ابوالفضل معصومی عکسهای منحصر به فرد http://ahrab.mihanblog.com/post/24 &nbsp;<br><br> <hr style="WIDTH: 100%; HEIGHT: 2px"> <img style="WIDTH: 528px; HEIGHT: 321px" alt="" src="http://www.pic1.iran-forum.ir/images/up4/10666955917324430188.jpg" align="bottom" border="0" hspace="0"><br>ایستاده ازراست ردیف پشت مرحوم حاج رسول بنا (وداد شایان)،مرحوم مشهدی حسین دلال (خوشور)،اسماعیل باغبان،مرحوم اصغرقصاب (اکبرنیا)اصغر نجار(مهدوی)ایستاده از راست ردیف جلو محمودطهماسبی،ناشناس،حاج باقر نوحه خوان (کارپیشه) ، محمد طهماسبی (ببرمحمد)،محمود امنیه (حمله ور) حاج عباس باغبان رضوان،مشهدی کاظم کارپیشه،&nbsp; ناشناس،محمدگزرانلی، مرحوم حاج نقی نقاش (شیرفر)،مرحوم حاج علی اصغر پیشکار اهرابی،نشسته ازراست میر علی امنیه،آقامحمدحسین برادر برجسته باف،آقامیرشریف،ناشناس،آقام اوغلی،احمد آقا رئوف،مرحوم علی آقا برجسته باف (زولبیه )<br><br><br>برای دیدن عکسهای بعدی روی ادامه مطلب کلیک کنید<br><br> text/html 2012-01-19T15:46:37+01:00 ahrab.mihanblog.com سید ابوالفضل معصومی تبریك جهت آغاز فعالیت سایت http://ahrab.mihanblog.com/post/15 <span style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; background-color: rgb(204, 204, 204);" class="Apple-style-span"> <div style="padding: 5px; margin: 2px; font-family: tahoma; direction: rtl; font-size: 11px;"> <p align="justify"><b><font class="Apple-style-span" face="'times new roman', times, serif"><font class="Apple-style-span" color="#333333"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">راه اندازی وب سایت AHRAB.IR را خدمت دوستان عزیزم خصوصا بچه های&nbsp;دیروز&nbsp;و&nbsp;امروز&nbsp;محله ی قدیمی اهراب تبریز، تبریک میگویم. راه اندازی این وب سایت بهانه ای است تا از عزیزان و بزرگوارانی &nbsp;كه در این محله سالها زحمتكشیده وچه بسا رخت از این دنیا بر بسته اند &nbsp;یادی كنیم. (احترام و عرض ادب به آن عده كه در قید حیاتند و نثار فاتحه جهت شادی روح آن عزیزانیكه به رحمت خدا رفته اند)</span></span></font></font></b></p> <p align="justify"><b><font class="Apple-style-span" face="'times new roman', times, serif"><font class="Apple-style-span" color="#333333"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">......................................................................................................................................</span></span></font></font></b></p> <p align="right"><b><font class="Apple-style-span" face="'times new roman', times, serif"><font class="Apple-style-span" color="#333333"><span class="Apple-style-span"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">امیدوارم که با یاری خداوند متعال و كمك و مساعدت شما دوستان گرامی &nbsp;ضمن تجدید خاطرات ، بتوانیم یک محیط صمیمی برای تحکیم دوستیها و ارتقا سطح فرهنگی هم محله ای هایمان ایجاد کنیم. &nbsp; انشاالله</span></span></font></font></b></p><p align="right"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><font class="Apple-style-span" color="#CCCCCC"><font class="Apple-style-span" color="#333333"><span class="Apple-style-span">&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; sa.masoumi.35@gmail.co</span></font></font></b></span></p><p align="right"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span"><font class="Apple-style-span" color="#FF0000"><span class="Apple-style-span" style="background-color: rgb(204, 204, 204);"><font class="Apple-style-span" face="arial, helvetica, sans-serif">&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; به زودی عنوانی جهت انعکاس اخبار محله ایجاد خواهد شد از همه هم محله ای های عزیزم</font></span></font></span></b></span></p><p align="right"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span"><font class="Apple-style-span" color="#FF0000"><span class="Apple-style-span" style="background-color: rgb(204, 204, 204);"><font class="Apple-style-span" face="arial, helvetica, sans-serif">&nbsp;خواهشمند ام هر گونه خبری مربوط به محله را به آدرس الکترونیکی اینجانب ارسال فرمایند . &nbsp; &nbsp;</font></span></font></span></b></span></p><p align="right"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;"><b><span class="Apple-style-span"><font class="Apple-style-span" color="#FF0000"><span class="Apple-style-span" style="background-color: rgb(204, 204, 204);"><font class="Apple-style-span" face="arial, helvetica, sans-serif">&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; ساغ اولون&nbsp;</font></span></font></span></b></span></p></div></span> text/html 2012-01-17T18:08:33+01:00 ahrab.mihanblog.com سید ابوالفضل معصومی عكس های قدیم تبریز http://ahrab.mihanblog.com/post/13 <span class="Apple-style-span" style="font-family: 'Times New Roman'; font-size: medium; "><div style="background-image: initial; background-attachment: initial; background-origin: initial; background-clip: initial; background-color: rgb(255, 255, 255); margin-top: 2px; margin-right: 2px; margin-bottom: 2px; margin-left: 2px; padding-top: 5px; padding-right: 5px; padding-bottom: 5px; padding-left: 5px; direction: rtl; font-family: tahoma; font-size: 11px; background-position: initial initial; background-repeat: initial initial; "><div style="text-align: center; ">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <br>خانه امیرکبیردرمحله اهراب(وزیرآبادگولی باغ) <br><br><img style="width: 510px; height: 333px;" src="http://abr.vacau.com/photos/5c4ef2f7a943.jpg" alt="" hspace="0" vspace="0" border="0" align="bottom"><br><hr style="width: 100%; height: 2px;"><br>محله گازران سال 1312 نقاش پتگر<br><br><img style="width: 482px; height: 297px;" src="http://abr.vacau.com/photos/2d10d355cdeb.jpg" alt="" hspace="0" vspace="0" border="0" align="bottom"><hr style="width: 524px; height: 2px; ">خانه کمپانی واقع در کوچه کمپانی در محله اهراب<br><img style="width: 454px; height: 290px;" src="http://abr.vacau.com/photos/afa34a7f984e.jpg" alt="" hspace="0" vspace="0" border="0" align="bottom"><br><hr style="width: 524px; height: 2px; "><img src="http://abr.vacau.com/photos/fcce0621b49c.jpg" alt="" hspace="0" vspace="0" border="0" align="bottom"></div><hr><div style="text-align: center; "><br></div><div style="text-align: center; "><img src="http://www.upsara.com/images/17mllokyu2ue56l9s1k3.jpg" alt="" hspace="0" vspace="0" border="0" align="bottom"></div><hr style="text-align: center; width: 524px; height: 2px; "><div style="text-align: center; "><img alt="" src="http://1.ming.site90.net/images/1d0e6287202f.jpg" hspace="0" border="0" align="bottom"></div><hr style="text-align: center; width: 524px; height: 2px; "><div style="text-align: center; "><img alt="" src="http://1.uped.comze.com/images/67c8c9a961b4.jpg" hspace="0" border="0" align="bottom"></div><hr style="text-align: center; width: 524px; height: 2px; "><div style="text-align: center; "><img alt="" src="http://1.uped.comze.com/images/f7be8c57773f.jpg" hspace="0" border="0" align="bottom"></div><hr style="text-align: center; width: 524px; height: 2px; "><div style="text-align: center; "><img alt="" src="http://1.uped.comze.com/images/2f67e70f6b7c.jpg" style="width: 400px; height: 256px; " hspace="0" border="0" align="bottom"></div><hr style="text-align: center; width: 524px; height: 2px; "><div style="text-align: center; "><img alt="" src="http://1.uped.comze.com/images/914ecef9c12f.jpg" hspace="0" border="0" align="bottom"></div><hr style="text-align: center; width: 524px; height: 2px; "><div style="text-align: center; "><img alt="" src="http://1.uped.comze.com/images/14c2267d848a.jpg" hspace="0" border="0" align="bottom"></div><hr style="text-align: center; width: 524px; height: 2px; "><div style="text-align: center; "><hr style="width: 100%; height: 2px;"><img style="width: 400px; height: 272px;" alt="" src="http://1.uped.comze.com/images/1619d2ad66f7.jpg" hspace="0" border="0" align="bottom"><br><hr style="width: 100%; height: 2px;"><img style="width: 401px; height: 287px;" src="http://aitabrizim.persiangig.com/%D8%AA%D8%A8%D8%B1%DB%8C%D8%B2%20%D9%82%D8%AF%DB%8C%D9%85/b33.jpg" alt="" hspace="0" vspace="0" border="0" align="bottom"> <br><hr style="width: 100%; height: 2px;"><img style="width: 443px; height: 347px;" src="http://www.iranvij.ir/upload/images_bahman/07814230535115647024.jpg" alt="" hspace="0" vspace="0" border="0" align="bottom"></div></div></span> text/html 2012-01-17T18:00:59+01:00 ahrab.mihanblog.com سید ابوالفضل معصومی موقعیت اجتماعی محله اهراب http://ahrab.mihanblog.com/post/12 <div> <p align="justify"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><b><span style="FONT-SIZE: large" class="Apple-style-span">&nbsp;درمحله</span></b><strong><span style="FONT-SIZE: large" class="Apple-style-span"> اهراب</span>&nbsp;<span style="FONT-SIZE: large" class="Apple-style-span">:</span></strong><b>مسجد ملا حسین</b>&nbsp;،&nbsp;<b>مسجدملاعلی اکبر</b>&nbsp;،<b>مسجد&nbsp; نجف بیگ نایب</b>&nbsp;( امام خمینی ) ،&nbsp;<b>مسجد گزران</b>&nbsp;،&nbsp;<b>مسجد مقدس</b>&nbsp;،&nbsp;<b>مسجد وزیرآباد</b>(کلاهدوز) ،<b>مسجد شهریار</b>،<b>مسجد شاوا</b>&nbsp;( شاه آباد ) ،مساجدی بودند که خصوصا در ایام محرم و ماه مبارک رمضان مردم در این مساجد به عبادت می پرداختند لازم است یاد آور ی کنم در این مساجد ازافرادی &nbsp;بایدنام بردکه دررونق این مساجدنقش بیشتری داشتند . از جمله&nbsp;<b>حاج شیخ حسین مقدس زاده اهرابی </b>&nbsp;(حاج شیخ آقا)،&nbsp;<b>میرزامحمد حسین آقا&nbsp;</b>( دادیزاده<b>&nbsp;</b>)<b>&nbsp;حاج علی اصغر کاغذ چی ،</b>اوجا<b>&nbsp;میرزا علی اصغر </b>(روضه خوانی)<b>،&nbsp;</b>بالا<b>&nbsp;میرزا علی اصغر ،&nbsp;</b>آیت ا...<b>میرزا عبدالصمد مقدم دانایی</b></span></font><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><b>،</b></span></font><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><b>&nbsp;آقا مشهدی میر یوسف&nbsp;</b>(<b>&nbsp;</b>علوی میلانی<b>&nbsp;</b>)&nbsp;<b>میر حمزه آقا&nbsp;</b>( اسفهلانی )<b>&nbsp;آقا سید بهاالدین سید طاهری،مفید آقا ،حاج میر حسین گنجلی آقا، آقامیرزاابو&nbsp;طالب ،&nbsp;آقا میرزا&nbsp;علی اشرف&nbsp;</b></span></font><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><b>،</b></span></font><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span">&nbsp;</span></font><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span">آقا<b>میرزارحیم قائم آذر</b>&nbsp;و .....روحانیون محله ،كه هر یک از آنهاویژگی خاصی داشت .خدابیامرزد&nbsp;<b>حاجی میرزامحمد حسین آقا</b>&nbsp;را ،معمم نبود حجره ای در بازار داشت و از آن راه امرار معاش می كرد &nbsp;، عرقجین سفیدی برسر می گذاشت و عبایی بر تن می كردو هر روز بعد از اذان مغرب بالای منبر می رفت با وقار خاص آرام و شمرده سخن میگفت &nbsp;منش و شخصیت نیكوی او انسان را به یاد امام علی ( ع ) می انداخت .&nbsp;<b>حاجی علی اصغر كاغذ چی&nbsp;</b>پیش نماز مسجد ما نیز مغازه ای در بازار داشت &nbsp;فقط ظهر روز عاشورا بالای منبر می رفت &nbsp;آدمی جدی ولی در عین حال شوخ تبعی بود . &nbsp;از زحمتكشانی كه بی ریا و بدون چشم داشت در این مساجد خدمت نموده اند می توان از &nbsp;<b>شیخ زینال </b>(تاج الدینی )&nbsp;،&nbsp;<b>حاج</b>&nbsp;<b>بیوك آقا</b>&nbsp;( موذن فردوس ) <strong>حاج باقر</strong> <strong>آقا</strong>(دادجویان)<strong>حاج رضا میخ</strong> <strong>چی</strong> (حدادی)<strong>آقا میربیوک آقاخلجانی</strong> (موسوی عدل)<strong>،&nbsp;حاج حسن نوحه خوان</strong> (عصمت خواه اسفهلانی )<strong>حاج نقی</strong>&nbsp;<strong>نوحه خوان</strong>( كارپیشه )<b><span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span"> </span>حاج&nbsp;یحیی نوحه خوان</b>(عیدی خسروشاهی )&nbsp; ،<b>حاج صمد</b>&nbsp;(طهماسبی )وپسرهایشان <font style="FONT-WEIGHT: bold" size="2">یوسف ونادر </font>مکبران مسجد، <b>آقا</b>&nbsp;<b>میرزاآقا و آقامیرزا علی</b>&nbsp;( حلال )&nbsp;<b>حاج عباس</b>&nbsp;( باغبان رضوان ) <b>حاج صادق</b> (حیران کهنمویی )<b>&nbsp;</b>&nbsp;<b>جعفر پاسبان</b>&nbsp;،&nbsp;<strong>احمد&nbsp; پاسبان</strong> (شهره ) محمدی وند خلجان <b>آقا مشهدی محمود</b>&nbsp;( شنبه )همچنین&nbsp;<b>آقا رجب</b>&nbsp;(ننه واله )و&nbsp;<b>مشهدی اكبر عمو</b>&nbsp;نام برد . &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;</span></font></p></div><div> <div align="justify"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><br></span></font></div> <div align="justify"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="font-size: small;" class="Apple-style-span"><b><span style="font-size: large;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: small;" class="Apple-style-span"><span style="font-weight: normal;" class="Apple-style-span"><b><span style="font-size: large;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: small;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: large;" class="Apple-style-span"><span style="font-weight: normal;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: small;" class="Apple-style-span">&nbsp;<b><span style="font-size: large;" class="Apple-style-span">&nbsp;در محله اهراب : &nbsp;<span style="font-weight: normal;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: small;" class="Apple-style-span">&nbsp;کمتر کسی است که در اهراب&nbsp;<b>مدرسه آذر</b>&nbsp;را نشناخته باشد دبستان آذر در دربند ملا علی اکبر قرار داشت مدرسه آذر خانم مدیری بسیار فریخته و باشخصیت به نام&nbsp;<b>خانم پیراسته</b>&nbsp;داشت اکثر بچه های محل در این مدرسه خواندن و نوشتن را یاد می گرفتند . چهار پایه بیشتر نداشت ، خانم ناظری ناظم مدرسه بود . در کنار مدیر و ناظم معلمینی خوب و تاثیر گذار همچون&nbsp;<b>خانم برادران ، خانم دیبائیان ،خانم یانس ، خانم یاوری ، خانم سبیلو ، خانم جیرانی،خانم جدی</b>سالها در این مدرسه انجام وظیفه کردند که پرداختن به خصوصیات علمی و اخلاقی هر یک از آنهابه زمان بیشتری نیازدارد . یاد آن روزها به خیر همکلاسیهای خوبی داشتم از جمله علی سلمانی یاشار ارومچیان موسی اهرابی ابراهیم مرام خواه احمد و یحیی حریرفروش &nbsp;رسول فوادیان علیرضا جوریمی فرید یاوری صمد هوزی رضا نادری میلانی عزیز یوسف زاده داود مسگری عباس سلیمانی و بیژن ............یکی دیگر از مدارس این محله مدرسه ملی&nbsp;<b>خواجه نصیر&nbsp;</b>به مدیریت<b>آقای خواجه نصیر&nbsp;</b>بود که در میدان قونقا قرارداشت . ناظم مدرسه <strong>آقای عدلجو</strong> واز معلمین تاثیر گزار آن مدرسه می توان آقایان <strong>ممتحنی و خشکبار اقدم</strong> <strong>و محمد علی</strong> <strong>پور</strong>را نام برد &nbsp;بعد ها مدرسه<b>سهندوکمال الملک&nbsp;</b>به این دو اضافه شد . در مدرسه سهند نقش <span style="FONT-WEIGHT: bold">خانم</span><b> کهفی</b>وخواهرش ودرمدرسه کمال الملک نقش آقایان&nbsp;<b>سیدان اسکوئی،وافی، درفشی</b>&nbsp;و&nbsp;<b>ترکمانی&nbsp;</b>را نمی توان فراموش کرد . لازم است از آ<b>قای حریر فروش</b>&nbsp;یکی از اولیای مدرسه که با کمک مالی خود در تشویق دانش آموزان نقش فعالی داشت یادی کرده باشیم از پسر و برادر زاده ایشان آقایان یحیی و احمد که همکلاسی بنده بودند متاسفانه اطلاعی چندانی ندارم . اهداء جوایز از محل کمک های مالی ایشان به دانش آموزان نمونه در جمع اولیاء ومربیان و بچه ها در حیاط بزرگ مدرسه ،باعث ایجاد انگیزه بیشتر در بین دانش آموزان می شد .به جز این مدارس پسرانه دبستان دخترانه <strong>بیهقی</strong> برای زنان محله مدرسه ای شناخته شده و پرخاطره ای بود بیشتر دختر خانمهای محله در این مدرسه در س خوانده بودند&nbsp; <strong>خانم مهابادی و خانم سرخ پوش مدیر و ناظم مدرسه بیهقی بوند وازمعلمان خوب وزحمتکش این مدرسه خانم کلار ، خانم چاوشی ،خانم جهانبین،خانم حداد،خانم امیردانش،خانم هاشمی،خانم خواجه مرجان ،خانم مالک و خانم رفائی </strong>را میتوان نام برد . بعد ها <strong>مدرسه اندیشه</strong> به این مدرسه اضافه شد.<br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp; </span></span></span></b></span></span></span></span></span></b></span></span></span></b></span></font><img src="http://www.iranvij.ir/upload/images_bahman/38348418305056927941.jpg" alt="" align="bottom" border="0" hspace="0" vspace="0"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="font-size: small;" class="Apple-style-span"><b><span style="font-size: large;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: small;" class="Apple-style-span"><span style="font-weight: normal;" class="Apple-style-span"><b><span style="font-size: large;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: small;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: large;" class="Apple-style-span"><span style="font-weight: normal;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: small;" class="Apple-style-span"><b><span style="font-size: large;" class="Apple-style-span"><span style="font-weight: normal;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: small;" class="Apple-style-span">&nbsp; </span></span></span></b></span></span></span></span></span></b></span></span></span></b></span></font></div> <div style="text-align: right;">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; <img src="http://bct.site50.net/photos/d770c496aa3d.jpg" alt="" align="bottom" border="0" hspace="0" vspace="0"></div><div align="justify">&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;<font class="Apple-style-span" face="verdana, arial, helvetica, sans-serif"><b>مدرسه دخترانه بیهقی کلاس درس خانم خواجه مرجان پنجاه سال پیش</b></font></div> <div align="justify"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span">&nbsp;<strong><span style="FONT-SIZE: large" class="Apple-style-span">درمحله اهراب :</span>&nbsp;&nbsp;</strong>&nbsp;&nbsp;چهار حمام وجود داشت به نامهای<b>کهنه حمام ،تازه حمام ،گزران حمامی&nbsp;&nbsp;</b>(قائم )</span></font><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><b>،</b></span></font><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><b>کبیرحمامی&nbsp;.&nbsp;</b>کهنه حمام را<b>&nbsp;حسین حمامچی ،تازه&nbsp;</b>حمام را<b>&nbsp;محمود&nbsp;حمامچی</b>&nbsp;، گزران حمام ( قائم)را&nbsp;<b>ابراهیم حمامچی</b>وکبیرحمامی را<b>حاج نقی نوحه خوان</b>&nbsp;اداره می کردند .&nbsp;این حمامها بصورت عمومی و خصوصی اداره می شد . از بین این حمام ها تازه حمام با ساختمان گنبدی شکلش و مدیریت محمود حمامچی&nbsp; و مراجعه کنندگان آن خصوصا فوتبالیستهای محله حال و هوای دیگری داشت .از قدیمیهای این حمام&nbsp;<b>اصغر آبگیر</b>&nbsp;شهرت بیشتری داشت&nbsp;<b>آقا صادق</b>&nbsp;( تلمبارچی )<b>مشهدی</b>&nbsp;<b>میر یوسف</b>&nbsp;،<b>آقا محرم</b>.&nbsp;<b>آقا مشهدی قنبر</b>&nbsp;( فرید رضائیان ) و&nbsp;<b>آقا رضا</b>&nbsp;( کارپیشه ) از زحمتکشان این حمام بودند . &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;&nbsp;</span></font></div> <div align="justify"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><br></span></font></div> <div align="justify"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><br></span></font></div> <div align="justify"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><br></span></font></div> <div align="justify"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span">&nbsp;<b><span style="FONT-SIZE: large" class="Apple-style-span">در محله اهراب</span><span style="FONT-SIZE: large" class="Apple-style-span">&nbsp;:&nbsp;</span></b>&nbsp;&nbsp;&nbsp;<strong>محسن درزی</strong> (نژادکاظم)قدیمیترین خیاط محله بود<b>، </b>محسن درزی پیرمرذی مومن وزحمتکش وبسیارآدم خوش مشربی بود<b> .</b>بعد از محسن درزی&nbsp;<b>بایرام خیاط</b>&nbsp;ادامه دهنده این حرفه در محله بود بعد ها&nbsp;<b>محمد خیاط</b>&nbsp;( اعلا کار )و&nbsp;<b>مجید خیاط&nbsp;</b>به این جمع اضافه شدند . محمد خیاط فرزند مرحوم حبیب رحمانی میلانی در خانواده ای مومن و بافرهنگ دیده به جهان گشود برادر بزرگ او اصغر آقا پاسبان ، فوق العاده آدم سربه زیر ، آرام و مرد بی آزاری بود &nbsp;برادر دیگر آقا محمد، اكبر آقا پزشكی را در تبریز تمام كرد ه به امریكا مهاجرت نمود و هم اكنون ساكن امریكا می باشد ، احمد آقا برادر كوچكتر &nbsp;ایشان نیز پزشكی را در رشته دندانپزشكی در تركیه به اتمام رساند و اكنون در شهرستان شبستر مشغول طبابت می باشد، تنها خواهر او معلم بازنشسته می باشد ، واما آقا محمد ، خیاط ماهری است اگر بد قول نباشد &nbsp;( البته به مزاح گفتم ) دوخت كت كه جای خود دارد در شلوار دوزی بی همتاست &nbsp;. مجیدخیاط هم انسانی سخت كوش فعال و بسیار آدم متشخصی است كه به جز مهارت در خیاطی در آوازخوانی(آذری)نیزتبحر زیادی دارد . &nbsp; بی انصافی است اگر یادی از&nbsp;<b>اقدس خانم</b>&nbsp;یكی از بهترین خیاطان زن محله نكنیم .&nbsp;اقدس خانم نه تنها در اهراب بلكه یكی از&nbsp;بهترین خیاطان زن تبریز بشمار می آمد . اقدس خانم شاگردان زیادی داشت اوضمن فعالیت در این حرفه در آموزش &nbsp;و تعلیم خیاطی نیزچهره شناخته شده محله حساب می شد.</span></font></div> <div align="justify"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><br></span></font></div> <div align="justify"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><br></span></font></div> <div align="justify"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span">&nbsp;&nbsp;<b><span style="FONT-SIZE: large" class="Apple-style-span">&nbsp;در محله اهراب :</span>&nbsp;<span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span">مرحوم&nbsp;</span>مشهدی صمد نجار<span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span">&nbsp;( كردآبادی ) پیر صنف نجاران بود ، او بسیار آدم درستكار و مومنی بود ،غیر از كارهای متفرقه درپوشش سقف خانه ها مهارت بیشتری داشت ،تقریبا در هر خانه ای &nbsp;نردبان دست ساز او پای هر دیواری دیده می شد . ظاهری بسیار جدی در عین حال آدم شوخ طبعی بود مرحوم مشهدی صمد نجار این حرفه را از پدرخود به ارث برده بود.&nbsp;<strong>آقامحمدنجار</strong>(ممی<b><span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span">)</span>مشهدی عباسعلی نجار<span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span">نیز یكی دیگر از پیشكسوتان صنف نجارو یكی از زحمتكشان این حرفه در محله بودند . یكی دیگر از&nbsp;</span></b>قدیمی ترین نجاران محله را&nbsp;</span>آقارسول نجار<span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span">&nbsp;( دانش فر ) باید دانست .&nbsp;</span>محمد نجار<span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span">&nbsp;( اكبرنیا ) فرزند میرزاآقا باغبان وشاگرد رسول آقا نجار<b><span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span">نیز از دیگر پیش كسوتان این حرفه</span></b>&nbsp;می باشد . &nbsp;</span></b></span></font></div> <div align="justify"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><b><span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span"><br></span></b></span></font></div> <div align="justify"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br></span></font></div> <div align="justify"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="font-size: small;" class="Apple-style-span"><b><span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span">&nbsp;&nbsp;</span><span style="font-size: large;" class="Apple-style-span"> در محله اهراب : &nbsp;<span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span">قدیمی ترین قناد در محله ما </span>حاج محمدباقر<span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span"> قناد بود ، پیرمردی مومن ،انسانی شریف که خصوصا بستنی هایش حرف نداشت . هنوز هم نحوه تهیه بستنی توسط آن خدا بیامرز مثل پرده سینما جلو چشم آدم نمایش داده می شود . البته آقازاده های ایشان </span>آقا محمد و آقا جواد<span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span"> همیشه یار و کمک حال او بودند .</span></span><span style="font-size: small;" class="Apple-style-span"><span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span">&nbsp;</span>اکبر قنادی<span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span">&nbsp;( سلطان آبادی )اگر جه در در آن مغازه ای که داشت بارها تغییر شغل می داد باز یکی دیگر ازقدیمیترین &nbsp;قنادان محله اهراب به شمار می رفت . بعد از این دو قناد بزرگوار </span>آقا بهمن<span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span"> ( قنادی دقیق ) و </span>آقا بیوک آقا<span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span"> دیگر قنادان محله ما بودند ، امروزه شهرت قنادی دقیق با آن شیرینیهای متنوع و خوشمزه همچنین باقلوای استانبولی حاج محمد باقر قناد و نیزبستنی خشک صداقت در تبریز شهره خاص و عام است . </span>حاج علی اکبر</span></span></b></span></font><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="font-size: small;" class="Apple-style-span"><b><span style="font-size: large;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: small;" class="Apple-style-span"> صداقت یکی از بنیانگزاران صنف قناد در تبریز <span style="font-weight: normal;" class="Apple-style-span">صاحب قنادی صداقت در بازار صفی تبریز بود&nbsp; آدمی پاکدامن درستکار و خداشناس بود،حاج علی اکبر صداقت اولین تولید کننده بستنی خشک در ایران ،که سالها در کوچه خاکزاد اهراب سکونت داشت &nbsp;پس از فوت ایشان خوشبختانه پسران خلفش خصوصا محمد آقا و حمید آقاادامه دهنده راه پدر می باشند . از خصوصیات اخلاقی مرحوم حاج علی اکبر صداقت می توان به خوشروئی ایشان اشاره کرد . در مسیر منزل خود به هرکسی می رسید ضمن سلام&nbsp;و احوالپرسی&nbsp;با خوشروئی تمام&nbsp;شکلات یا شیرینی از جیب خود در آورده و به&nbsp;او می داد.(روحش شاد)<br>&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; </span></span></span></b></span></font><img style="width: 181px; height: 224px;" src="http://www.iranvij.ir/upload/images_bahman/39181166298061179577.jpg" alt="" align="bottom" border="0" hspace="0" vspace="0"></div> <div align="justify"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><b><span style="FONT-SIZE: large" class="Apple-style-span"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span"></span></span></span></b></span></font>&nbsp;</div> <div align="justify"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><b><span style="FONT-SIZE: large" class="Apple-style-span"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span"></span></span></span></b></span></font>&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;مرحوم حاج علی اکبر بینوای سعید ( صداقت )</div> <div align="justify"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><b><span style="FONT-SIZE: large" class="Apple-style-span"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span"><br></span></span></span></b></span></font></div> <div align="justify"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><b><span style="FONT-SIZE: large" class="Apple-style-span"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span"><br></span></span></span></b></span></font></div> <div align="justify"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><b><span style="FONT-SIZE: large" class="Apple-style-span"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><span style="FONT-SIZE: large" class="Apple-style-span">&nbsp;&nbsp;درمحله اهراب : </span><span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span">قدیمیترین پینه دوزان ( کفش دوزان ) محله</span> حاج یحیی<span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span"> ( عیدی خسروشاهی ) نوحه خوان و </span>حاج صادق<span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span"> ( حیران کهنموئی ) و </span>مرحوم آقا کربلائی علی<span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span"> را می توان&nbsp;<b><span style="FONT-SIZE: large" class="Apple-style-span"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span">نام برد . از محل کار و مغازه حاج یحیی نوحه خوان چیزی در خاطرم نمانده ولی حاج صادق کهنموئی مغازه کوچی مابین دربند غفارزاده ( کرخانا دربندی ) و اصلان آباد فعلی داشت . آقا کربلائی علی نیز مغازهاش تقریبا روبروی دربند ملا علی اکبر بود .&nbsp;بعد از این سه نفر&nbsp;</span>محمد آقا<span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span">باشماقچی پیشکسوت این حرفه در محله اهراب می باشد . حیف است در کنار این بزرگواران از مرحوم</span>حاج بیوک آقاقدیمیان و حاجی باشماقچی&nbsp;<span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span">پیشکسوتان صنف کفاش،</span>مجید باشماقچی<span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span">،</span>صمد کاپتن<span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span"> ( کاپیتان ) و برادرش حمید آقاو...........یادی نکنیم . <font size="4"><font size="2">حاج بیوک آقا</font> <font size="2">قدیمیان</font></font><font size="2"> </font>کارگاه کفاشی در بازار تبریز داشت و پسرانش مخصوصا دوست بسیار عزیزم</span> ایوب آقا<span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span"> اورا در این کار یاری می کردند . مجید آقا باشماقچی خوش تیپ و عاشق فوتبال بود که حیف زود از بین ما رفت . (روحش شاد و یادش گرامی باد )<font size="4">آقای حسن زمانی</font>(دارایی) که ایشان کفش ورزشی هم میدوختند درضمن از بازیکنان فوتبال محله اهراب نیز بودند.<br></span></span></span></b></span></span></span></b></span></font></div> <div align="justify"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><b><span style="FONT-SIZE: large" class="Apple-style-span"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span"><b><span style="FONT-SIZE: large" class="Apple-style-span"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span"><br></span></span></span></b></span></span></span></b></span></font></div> <div align="justify"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><b><span style="FONT-SIZE: large" class="Apple-style-span"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span"><b><span style="FONT-SIZE: large" class="Apple-style-span"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span"><br></span></span></span></b></span></span></span></b></span></font></div> <div align="justify"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><b><span style="FONT-SIZE: large" class="Apple-style-span"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span"><b><span style="FONT-SIZE: large" class="Apple-style-span"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span">&nbsp;</span><span style="FONT-SIZE: large" class="Apple-style-span">&nbsp;در محله اهراب : <span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span">قدیمی ترین سلمانی محله مرحوم <b>مشهدی باقر </b>( باهری ) سلمانی بود . مغازه او دورو بر حمام تازه بود و پسرانش خصوصااحد آقا اورا کمک می کردند . تابلو های نقاشی مغازه اش خصوصا تابلو های شکار چی ،هرمشتری را که وارد مغازه اش می شد مجذوب خود می کرد. &nbsp;بعد از مشهدی باقر سلمانی <b>محمود سلمانی</b> قدیمیترین سلمانی محله بود . <b>احد آقا سلمانی</b> نفر سومی می باشد که ابتدا شریک محمود آقا سلمانی شد و بعد از یکی دو سال در محل فعلی تقریبا چهل سال است که مشغول کار می باشد . لازم به یاد آوری است در گزران <b>جواد و صمد </b>سلمانی دو برادری که از فوتبلیستهای بنام محله نیز بودند از قدیمی های این حرفه بشمار می رفتند . به جز اینها دو سلمانی دیگریکی در چشمه باشی ودیگری کمی پائن تر از آن به شغل سلمانی اشتغال داشتند که از نام و نشان اولی اطلاعی ندارم .ولی دومی ا<b>ستاد حسین سلمانی</b> ( آرایشگاه بهار &nbsp;)پیرمردی بود که رکورددارکشیدن قلیان در کشوربود.عکس او در روزنامه بر دیوار مغازهاش نقش بسته بود.</span></span></span></span></span></b></span></span></span></b></span></font></div> <div align="justify"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><b><span style="FONT-SIZE: large" class="Apple-style-span"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span"><b><span style="FONT-SIZE: large" class="Apple-style-span"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><span style="FONT-SIZE: large" class="Apple-style-span"><span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><br></span></span></span></span></span></b></span></span></span></b></span></font></div> <div align="justify"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><b><span style="FONT-SIZE: large" class="Apple-style-span"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span"><b><span style="FONT-SIZE: large" class="Apple-style-span"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><span style="FONT-SIZE: large" class="Apple-style-span"><span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span">&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; <img style="width: 251px; height: 179px;" src="http://img4up.com/up2/34130443802609473404.jpg" alt="" align="bottom" border="0" hspace="0" vspace="0"></span></span></span></span></span></b></span></span></span></b></span></font></div><div align="justify"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><b><span style="FONT-SIZE: large" class="Apple-style-span"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span"><b><span style="FONT-SIZE: large" class="Apple-style-span"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><span style="FONT-SIZE: large" class="Apple-style-span"><span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span">&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; احد آقا سلمانی&nbsp;</span></span></span></span></span></b></span></span></span></b></span></font></div> <div align="justify"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="font-size: small; " class="Apple-style-span"><b><span style="FONT-SIZE: large" class="Apple-style-span"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span"><b><span style="FONT-SIZE: large" class="Apple-style-span"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><span style="FONT-SIZE: large" class="Apple-style-span"><span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><br></span></span></span></span></span></b></span></span></span></b></span></font></div> <div align="justify"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="font-size: small;" class="Apple-style-span"><b><span style="font-size: large;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: small;" class="Apple-style-span"><span style="font-weight: normal;" class="Apple-style-span"><b><span style="font-size: large;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: small;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: large;" class="Apple-style-span"><span style="font-weight: normal;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: small;" class="Apple-style-span">&nbsp;&nbsp; &nbsp;<b><span style="font-size: large;" class="Apple-style-span"> در محله اهراب : <span style="font-weight: normal;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: small;" class="Apple-style-span">دو &nbsp;قهوه خانه از مشهور ترین و در عین حال قدیمی ترین قهوه خانه های تبریز و اهراب به شمار می آیند . یکی <b>قهوه خانه گزران</b> با آن چشمه آب و دیزی های مشهورش که اغلب رانندگان خصوصا رانندگان تاکسی را از تمام نقاط تبریز به آنجا می کشاند ،دومی <b>قهوه خانه غلامحسین</b> که هنوز هم به فعالیت خود ادامه می دهد . قهوه خانه غلامحسین ابتدا توسط مرحوم <b>مختار قهوه</b> چی اداره می شد و بعد از ایشان پسرش <b>آقاغلامحسین</b> این قهوه خانه را اداره می کرد . آقاغلامحسین عشق و علاقه شدیدی به امام حسین ( ع ) داشت . ایام محرم با دعوت او <b>حاج علی اصغر زنجانی</b> نوحه خوان به نام زنجان تبریز آمده و چند روزی رامیهمان غلامحسین قهوه چی می شد . آقا غلامحسین نوارهای کاست از او تهیه می کرد و در ایام محرم از بلند گوی قهوه خانه پخش می کرد . از خاطرات شیرین آن زمان یکی خرد کردن قند آقا غلامحسین در ایام محرم بود . او زیلویی را روبروی قهوه خانه در کنار نانوائی سنگگی زمین می انداخت و با تبحر خاصی قند مورد نیاز قهوه خانه در ایام عزاداری را تهیه می کرد . آقاغلامحسین قهوه چی روز عاشورا با پای برهنه جلوی دسته شاه حسین گویان به عزاداری می پرداخت . قوه خانه غلامحسین دردهه عاشورا رونق خاصی داشت . صبحانه و چایی احسان داده می شد . بعد از فوت غلامحسین قهوه چی برادر ایشان <b>حاج ابراهیم قهوه چی</b> سالهای سال قهوه خانه را اداره می کرد . بعدها پسران آقا غلامحسین<b>،بیوک آقا، علی، و اصغر</b> ادامه دهنده راه پدر بوده اند . امروزه این قهوه خانه با شرایط جدید هنوز هم به فعالیت ادامه می دهد . لازم به یادآوری است مرحوم <b>میرزا رضا</b> برادر آقا غلامحسین قهوه چی چند صباحی این قهوه خانه را اداره می کرد . <b>احمد اقا</b> عموی غلامحسین قهوه چی نیزچند سالی برادرش را در این کار یاری می کرد. از<b> خلیل قهوه چی</b> یکی دیگر از قدیمیهای این صنف می توان یاد کرد.<br><br><br><font style="font-weight: bold;" size="4">در محله اهراب :<br><br></font></span></span></span></b></span></span></span></span></span></b></span></span></span></b><font size="4"><span style="font-size: large;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: small;" class="Apple-style-span"><span style="font-weight: normal;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: large;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: small;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: large;" class="Apple-style-span"><span style="font-weight: normal;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: small;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: large;" class="Apple-style-span"><span style="font-weight: normal;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: small;" class="Apple-style-span">افرادی بودند که به صنف مسگری می پرداختند و اکثرا کارگاه مسگری آنها در بازار بود </span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></font></span></font><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><font size="4"><span style="font-size: large;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: small;" class="Apple-style-span"><span style="font-weight: normal;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: large;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: small;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: large;" class="Apple-style-span"><span style="font-weight: normal;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: small;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: large;" class="Apple-style-span"><span style="font-weight: normal;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: small;" class="Apple-style-span">از جمله <span style="font-weight: bold;">حاج ابوالحسن مسگر </span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></font></span></font><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><font style="font-weight: bold;" size="4"><span style="font-size: large;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: small;" class="Apple-style-span"><span style="font-weight: normal;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: large;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: small;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: large;" class="Apple-style-span"><span style="font-weight: normal;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: small;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: large;" class="Apple-style-span"><span style="font-weight: normal;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: small;" class="Apple-style-span"></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></font><b><span style="font-size: large;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: small;" class="Apple-style-span"><span style="font-weight: normal;" class="Apple-style-span"><b><span style="font-size: large;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: small;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: large;" class="Apple-style-span"><span style="font-weight: normal;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: small;" class="Apple-style-span"><b><span style="font-size: large;" class="Apple-style-span"><span style="font-weight: normal;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: small;" class="Apple-style-span"><font style="font-weight: bold;" size="4"><span style="font-weight: bold;"> (نوازش )</span></font></span></span></span></b></span></span></span></span></span></b></span></span></span></b><font size="4"><span style="font-size: large;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: small;" class="Apple-style-span"><span style="font-weight: normal;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: large;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: small;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: large;" class="Apple-style-span"><span style="font-weight: normal;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: small;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: large;" class="Apple-style-span"><span style="font-weight: normal;" class="Apple-style-span"><span style="font-size: small;" class="Apple-style-span">که در راسته کوچه (دیک باشی) مغازه داشت و به این حرفه که آن زمان رونق بیشتری داشت می پرداخت حاج ابوالحسن مسگر از هیئتیهای بنام محله بود که اکثرا مجالس عزاداری اهل بیت در منزل ایشان بالاتر از دربند غفارزاده (کرخانا دربندی) برگزار می شد منزل حاج ابوالحسن مسگر حیاط بزرگی داشت که ضلع شمالی آن اعیانی در دو طبقه واز اتاقهای بزرگ (طنبی) تشکیل شده بود در ضلع جنوبی آن محل نگهداری مرغ و خروس و بوقلمون بود که به وسیله توری های فلزی از بقیه حیاط جدا شده بود در وسط حیاط حوض بزرگی با زیبائی خاص خود نمائی می کرد دو فرزند مرحوم حاج ابوالحسن مسگر بیوک آقا و کریم سالها بعد از فوت پدر کار مسگری را ادامه دادند . کریم آقا بعد از اینکه برادر بزرگ خود را از دست داد فعالیت دراین حرفه را ادامه می داد که با از رونق افتادن این حرفه مجبور به تعطیلی مغازه گردید . <span style="font-weight: bold;">حاج ابراهیم مسگر</span> نیز از افراد خوشنام و از فعالین این حرفه بود مرحوم حاج ابراهیم مسگ همچون حاج ابوالحسن مسگر عاشق ابا عبداله بود . حاج ابراهیم مسگر سه پسر به نام های حاج حسین حاج حمید و حاج حبیب مسگر داشت &nbsp;از این سه نفر اطلاعات کافی ندارم و مشخص نیست که از این سه نفر کدامیک حرفه پدر را ادامه می دادند . حاج ابراهیم مسگر برادر دیگری داشت به نام <b>مشهدی اکبر مسگر</b> که دو پسر ایشان را به نام های <b>یوسف (سینما )و یعقوب&nbsp;</b> که در محله اهراب اکثریت می شناختند . پسر بزرگ مشهدی اکبر مسگر یعنی یوسف ( سینما ) از برادرش بیشتر مشهورتربود &nbsp;ماجرای یوسف سینما و تلاش او برای احداث سینما در تبریز و گرفتاریهای او را هر یک از اهالی اهراب به یاد دارد .&nbsp;<span style="font-weight: bold;">غلامعلی مسگر (خدادل)</span><br></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></span></font></span></font></div><div align="justify"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><b><span style="FONT-SIZE: large" class="Apple-style-span"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span"><b><span style="FONT-SIZE: large" class="Apple-style-span"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><span style="FONT-SIZE: large" class="Apple-style-span"><span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><b><span style="FONT-SIZE: large" class="Apple-style-span"><span style="FONT-WEIGHT: normal" class="Apple-style-span"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"></span></span></span></b></span></span></span></span></span></b></span></span></span></b></span></font> <font size="2">تنها مسگری بود که در اهراب به این حرفه می پرداخت&nbsp; مغازه او مابین حمام و مغازه مرحوم مشهدی محمد عشق آبادی بود سفید کاری (قلع اندود کردن)دیگهای مسی برای ره گذران تماشایی بود نوه غلامعلی مسگر یکی از ایرانیان موفق در امریکاست که در مرکز پژوهشهای هوا و فضای&nbsp;</font></div><div align="justify"><font size="2">امریکا (ناسا) نقش برجسته ای دارد .</font><br><br><br><font size="4"><span style="font-weight: bold;">در محله اهراب </span></font><br><br><br><font size="2">کارگاه های کوچک خانگی در محله ما از رونق بیشتری برخوردار بود به طوریکه بیشتر مردم محل از این راه امرار و معاش می کردند از جمله&nbsp; کارکاه های پارچه بافی ، پتو بافی، حوله بافی ، توری بافی ، و قالی بافی . اوایل پارچه بافی رونق بیشتری داشت که معلوم نیست به چه علت از رونق افتاد مرحوم ابوی اینجانب مدتی به این خرفه مشغول بود . کارگاه پتو بافی <span style="font-weight: bold;">آقا علی اشرف</span> در دربند غفارزاده انتهای بن بست اول از سر و صدای بیشتری برخوردار بود علی اشرف آقا به اتفاق برادر خانمشان استاد این حرفه به حساب می آمدند . و اما حوله بافی و کارهای جانبی آن مثل نخ ریسی راه درآمد بیشتر هم محله ای ها ی اهراب بود از جمله افرادی که از اعتبار بیشتری در این کار داشتند <span style="font-weight: bold;">آقا میرزا آقاو آقا میرزاعلی فرشباف اهرابی</span> ( حلال ) <span style="font-weight: bold;">احمد آقا زال زاده حاج حبیب وحاج جواد حوله باف </span>را می توان نام برد . قالی بافی نسبت به دیگر کارگاه های خانگی از رونق بیشتری برخوردار بود اغلب در هر خانه ای دار قالی بر پا بود و بیشتر هم محله ایها در گذشته به این کار پرداخته اند با بیشترافراد قدیمی که در این رابطه صحبتی می شود معلوم می گردد در گذشته به این کار مشغول بوده اند . <span style="font-weight: bold;">پدر بزرگ (آقا میرعلی اصغر ) پدر (آقا میر جعفر ) و دو عموی اینجانب ( آقا میر</span> <span style="font-weight: bold;">حمزه و آقا میر یحیی )</span> از پیشکسوتان این حرفه به شمار می آمدند به تدریج کارگاه های کوچک جای خود را به کارخانه های بزرگی داد از جمله کارخانه های قالی بافی <span style="font-weight: bold;">حاج محمد قالیچه باف و پسران ( حاج حسین و حاج علی</span> )در کوچه غفارزاده و <span style="font-weight: bold;">حاج اباذر شانه زن</span> پایین تر از قاپولی دربند و <span style="font-weight: bold;">کارخانه&nbsp; بزرگ برق لامع</span> به مدیریت <span style="font-weight: bold;">مرحوم حاج جواد برق لامع </span>در زیگلار از بین این کارخانه ها کارخانه برق لامع از شهرت جهانی برخوردار است&nbsp; لازم به یاد آوری است بعد از انقلاب اسلامی کارخانه حوله بافی برق لامع مصادره و به نام حوله لاله تغییر نام داد که با مدیریت دولتی چندان موفق نبود و نیز حوله بافی حاج جواد حوله باف به بیرون از شهر تبریز پلیس راه خسرو شهر منتقل گردید و هم اکنون با مدیریت فرزندان حاج حبیب و حاج جواد به فعالیت خود ادامه می دهد .در سفر اخیری که به تبریز داشتم با خبر شدم یکی از افراد خوشنام محله اهراب آقای غلام جوادی که سالها در کارخانه حوله بافی هنرمتحمل زحمات بسیاری بوده اند ودر استمرار فعالیت این کارخانه نقش بسیار مهمی داشتند در بستر بیماری است آن گونه که قدیمیهای محله می گویند نامبرده از جمله فوتبالیستهای به نام اهراب بوده اند که بازی او در پست دفاع تیم محله طرفداران بیشتری داشت برای نامبرده از خداوند متعال سلامتی طول عمر&nbsp; آرزو دارم .<br></font><br></div> <div align="justify"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">در محله اهراب&nbsp;</span></b></font></div><div align="justify"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br></span></b></font></div><div align="justify"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">کمتر کسی است در اهراب حاج حمید(باقری صدر) دمیرچی را نشناسد حاج حمید کمی پایین تراز باش اهراب کارگاه درب و پنجره سازی داشت کارگاه او باوجود شخص ایشان و پسرانش رونق بیشتری داشت . به جز حاج حمید دمیرچی کمی بالاتر از کوچه غفارزاده اکبر آقا دمیرچی در کارگاه کوچک خود به همان شغل درب و پنجره سازی مشغول بود اکبر آقا به جز مهارت در آهنگری و جوشکاری و ساخت درب و پنجره در لوله کشی تبحر زیادی داشت اکبر آقا دمیر چی بدن ورزشکاری و عضلانی داشت آدمی جدی و فردی پر تلاش بود و اکنون نیز بعد از تقریبا نیم قرن فعالیت هنوز هم در همان مغازه خود به فعالیت مشغول می باشد به جز این دو بزرگوار آقای حسین صالحی ( حلال حسین ) از دیگر فعالین این حرفه در محله اهراب بود گارگاه تقریبا بزرگ او در قسمت شرقی خیابان فعلی خیام و جنب شعبه نفت محله بود ( تقریبا روبروی مغازه آکبر آقا دمیرچی ) حسین آقا در نوآوری و ابتکار سر آمد حرفه خود بودیکی از کارهای زیبای حسین آقا قسمت فلزی و انتهایی مناره مسجد نجف بیگ نایب می باشد هر چند که این کار زیبا بنا به عللی نیمه تمام ماند و به همان صورت ناقص در همان محل قرارگرفت بی انصافی است وقتی از حسین آقا و کارگاه او گفته می شود یادی از جعفر آقا فرشباف اهرابی ( حلال جعفر ) نکنیم جعفر آقا در آهنگری کم از حسین آقا نداشت هم در درب و پنجره سازی وهم در لوله کشی مهارت زیادی داشت و چه بسا حسین آقا بیشتر مشهور بودن خود را می باید مدیون جعفر آقا باشد . بعد ها کارگاه دیگری تقریبا روبروی مسجد نجف بیگ نایب به مدیریت علی آقا دست آهنین به کارگاه های قبلی درب و پنجره سازان محله اضافه شد &nbsp;علی آقا باجناق حاج نقی شیرفر و داماد حاج علی رنجبر فخری باجاناق عموی اینجانب ( میر حمزه معصومی ) می باشد . علی آقا دست آهنین به جز آهنگری و درب و پنجره سازی مداح اهل بیت و یکی ازعاشقان ابا عبداله حسین ( ع) می باشند . &nbsp;&nbsp;</span></font></div><div align="justify"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br></span></font></div><div align="justify"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br></span></font></div><div align="justify"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">در محله اهراب&nbsp;</span></b></font></div><div align="justify"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br></span></b></font></div><div align="justify"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">&nbsp;<span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">مشهور ترین و قدیمی ترین قصابان محله اهراب مرحوم محمد آقا قصاب ،مرحوم اصغرآقا<span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; "><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; "><span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: small; ">قصاب<span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; "><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">&nbsp;( اصغر قناره ) &nbsp;و میری قصاب را می توان نام برد محمد آقاقصاب که نسبتی هم با ما داشت مغازه اش تقریبا روبروی دربند غفارزاده بود و گوشت گوسفند می فروخت آقازاده های محمد آقا قصاب از دوستان اینجانب می باشند خصوصا علی و رسول که سال ها با هم در یک تیم فوتبال بازی می کردیم و اما اصغر آقا قصاب مغازه اش جنب مغازه اکبر آقا دمیرچی بود گوشت گاو می فروخت و مغازهاش همیشه پر گوشت بود تنها فرزند اصغر آقا به نام حسین می باشد که سال ها از او بی خبرم . میری قصاب سه راه لاله زار مغازه داشت و سال های سال است که با خوشنامی به این صنف مشغول می باشد &nbsp;و آدمی مومن و متعهد می باشد خداوند طول عمر به او عطا فرماید.</span></span></span></b></span></span></span></span></b></span></span></span></span></b></font></div><div align="justify"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; "><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; "><span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: small; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; "><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br></span></span></span></b></span></span></span></span></b></span></span></span></span></b></font></div><div align="justify"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; "><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: large; "><span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: small; "><span class="Apple-style-span" style="font-size: 11px; "><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><span class="Apple-style-span" style="font-weight: normal;"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br></span></span></span></b></span></span></span></span></b></span></span></span></span></b></font></div><div align="justify"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b><b><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">در محله اهراب&nbsp;</span></b></b></b></font></div><div align="justify"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><b><b><b><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;"><br></span></b></b></b></font></div><div align="justify"><font class="Apple-style-span" face="impact"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;">&nbsp;</span></font></div></div> text/html 2012-01-17T17:51:24+01:00 ahrab.mihanblog.com سید ابوالفضل معصومی معماری محله اهراب http://ahrab.mihanblog.com/post/11 <div align="justify"><b><font class="Apple-style-span" face="arial, helvetica, sans-serif"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">با توجه به اینكه جمعیت ساكن این محله را اقشاری از قشر مرفه، متوسط و كارگر تشكیل می داد، در كنار خانه های اعیانی (<span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">با اندرونی و بیرونی</span> ) بیشتر خانه های این محله را خانه های ساده ویك طبقه و تك و توك دو طبقه تشكیل می داد كه از خشت خام با پوششی از تیرهای چوبی و حصیر با اندود كاه و گل (</span></font></b><b><font class="Apple-style-span" face="arial, helvetica, sans-serif"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">سوواخ</span></font></b><b><font class="Apple-style-span" face="arial, helvetica, sans-serif"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">) ساخته می شد. نمای این خانه ها را اندودی از كاه گل با استفاده از آجر پخته كه بیشتر در گوشه ها و زوایای ساختمان و دور بام تشكیل می داد . كف حیاط سنگ فرش ویا از آجر های مربع شكل پوشش داده می شد .معماری این خانه ها به این شكل بود كه حیاطی با حوض آبی وسط آن قرارا داشت و معمولا بنا در دو طرف حیاط ساخته می شد. در یك طرف اتاق هایی با یك راهرو (</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">دهلیز</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">) كه در وسط آنها قرار داشت و در طرف دیگر آشپزخانه (</span></font></b><b><font class="Apple-style-span" face="arial, helvetica, sans-serif"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">مط</span></font></b><b><font class="Apple-style-span" face="arial, helvetica, sans-serif"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">باخ</span></font></b><b><font class="Apple-style-span" face="arial, helvetica, sans-serif"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">) و انباری و توالت (</span></font></b><b><font class="Apple-style-span" face="arial, helvetica, sans-serif"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">مستراح</span></font></b><b><font class="Apple-style-span" face="arial, helvetica, sans-serif"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">) ساخته می شد. در حیاط خانه های آن زمان چاه آبی قرار داشت كه آب مورد نیاز خانه را تأمین می كرد. این آب به وسیله دست یا تلمبه از چاه بیرون آورده می شد. این چاهها استفاده دیگری نیز داشت معمولا غذای مانده به علت نبود یخچال در خانه های آن زمان برای آنكه خراب نشوند داخل سطل قرار داده شده و به درون چاه می فرستادند. لازم به توضیح است در بعضی از حیاط خانه ها اتاقكی زیر زمینی قرار داشت كه به آن سردابه (&nbsp;</span></font></b><b><font class="Apple-style-span" face="arial, helvetica, sans-serif"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">سردابا</span></font></b><b><font class="Apple-style-span" face="arial, helvetica, sans-serif"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">&nbsp;) می گفتند. سردابه به علت خنك بودن هوایش در فصل تابستان انبار خوبی برای نگهداری مواد غذایی بود. ازنوع معماری خانه های این محله اگر بگذریم ، نوع معماری كوچه هاو دربند ها یكی از ویژه گی های این محله می باشد . كوچه ها و دربندهای تنگ و باریك و پیچ در پیچ (&nbsp;</span></font></b><b><font class="Apple-style-span" face="arial, helvetica, sans-serif"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">بوروخ بوروخ</span></font></b><b><font class="Apple-style-span" face="arial, helvetica, sans-serif"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">&nbsp;) كه گاه عرض آنها به یك مترو یاكمتر می رسد . عمده ترین علتی كه در معماری این كوچه ها می توان به آن پرداخت سابقه تاریخی محله رامی توان برشمرد ، بطوریكه قدیمیهای محله نقل می كنند هجوم افراد به منظور &nbsp;آزار&nbsp;و&nbsp;اذیت غارت اموال آنها ، خصوصا آزار و اذیت مامورین دولتی در جریان کشف حجاب ونیز قتل و غارت روسها در زمان حضور آنها در تبریز &nbsp;یكی از همین علت هاست . محله اهراب داری هشت چشمه آب بود چهارچشمه در باش اهراب قرار داشت که هر چهار چشمه روباز و با یک ویا چهار پله به آب دسترسی داشت .یکی در نزدیک کوچه نائب محمد دومی در سرکوچه مقدس زاده (</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">حاج شیخ کوچه سی</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">)سومی در سرسه راه اهراب که به صورت حوض در آن محل برای شستن لباس توسط مردم قرارداشت و آخری در پشت حمام کهنه، دو چشمه هم درگازران(&nbsp;</span></font></b><b><font class="Apple-style-span" face="arial, helvetica, sans-serif"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">گزران</span></font></b><b><font class="Apple-style-span" face="arial, helvetica, sans-serif"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">) یکی روبروی مسجد گازران ودیگری در قهوه خانه گزران و اما چشمه های هفتم و هشتم به صورت پله ای&nbsp;، ومتفاوت با شش چشمه قبلی بود كه به آنها (&nbsp;</span></font></b><b><font class="Apple-style-span" face="arial, helvetica, sans-serif"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">قرخ ایاخ</span></font></b><b><font class="Apple-style-span" face="arial, helvetica, sans-serif"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">&nbsp;) گفته می شد .این چشمه ها در عمق زمین قرارداشت و به شكل آب انبارهای موجود دردیگر شهر&nbsp;های ایران&nbsp;و از آجر ساخته شده بود اولی در كوچه اصلان آباد &nbsp;(&nbsp;</span></font></b><b><font class="Apple-style-span" face="arial, helvetica, sans-serif"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">گنشلیخ</span></font></b><b><font class="Apple-style-span" face="arial, helvetica, sans-serif"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">&nbsp;) ودیگری درروبروی مسجد&nbsp;امام خمینی (&nbsp;</span></font></b><b><font class="Apple-style-span" face="arial, helvetica, sans-serif"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">نجف بیگ نائب</span></font></b><b><font class="Apple-style-span" face="arial, helvetica, sans-serif"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">&nbsp;</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">) قرار داشت . زنهای محله برای شستن رخت و لباس از این چشمه ها استفاده می كردند . باغات&nbsp;&nbsp;میوه زیادی&nbsp;در این محله بود از جمله باغ دیبائیان ،باغ حیدر زاده و باغ اسدزاده (&nbsp;</span></font></b><b><font class="Apple-style-span" face="arial, helvetica, sans-serif"><span class="Apple-style-span" style="font-size: large;">گلی باغ</span><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">&nbsp;</span></font></b><b><font class="Apple-style-span" face="arial, helvetica, sans-serif"><span class="Apple-style-span" style="font-size: medium;">&nbsp;) باغ اسدزاده در آن زمان به علت استخر آبی كه داشت ومردم برای شنا از آن استفاده می كردند از شهرت بیشتری برخوردار بود . وجود نهر های آب در خیابانها و كوچه های آن زمان زیبائی&nbsp;خاصی به معماری محله می داد. &nbsp; &nbsp;&nbsp;</span></font></b></div><div align="justify"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small; "><img src="http://1.uped.comze.com/images/733fa9b25f33.jpg"></span></font></div> text/html 2011-12-30T11:33:38+01:00 ahrab.mihanblog.com سید ابوالفضل معصومی موقعیت جغرافیایی فعلی محله http://ahrab.mihanblog.com/post/8 <blockquote style="BORDER-BOTTOM-STYLE: none; PADDING-BOTTOM: 0px; BORDER-RIGHT-STYLE: none; MARGIN: 0px 0px 0px 40px; PADDING-LEFT: 0px; PADDING-RIGHT: 0px; BORDER-TOP-STYLE: none; BORDER-LEFT-STYLE: none; PADDING-TOP: 0px" class="webkit-indent-blockquote"> <p style="TEXT-ALIGN: justify" class="MsoNormal" align="justify"><span dir="rtl" lang="AR-SA"><font size="-0"><font size="-0"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span">اهراب یكی ازقدیمیترین محله های شهر تبریز است، این محله در مركز شهر و در بین خیابانهای امام خمینی - آزادی&nbsp;(كمربند میانی) - شریعتی و هفده شهریور واقع شده است. در جریان انقلاب مشروطه این محله از مهمترین و تاثیر گذارترین محله های شهر&nbsp;به حساب می آمده&nbsp;و پناهگاه برخی از سران مشروطه بوده است. اصلی ترین خیابان در این محله خیابان خیام می باشد كه از شمال میدان قونقا (قونقاباشی)شروع و به ترتیب باش اهراب - حمام قاباقی- آراچوركچی خانا (نانوائی میانه) - لاله زار آغزی (سه راه لاله زار) - و نهایتا به گزران (گازران) ختم می شود. در غرب و شرق این خیابان كوی ها و كوچه هایی قرارگرفته است كه در هر یك از آنها خاطراتی نهفته است كه به تدریج به آنها خواهیم پرداخت. كوی ها و كوچه هایی مثل شهریاركوچه سی، قرنیخ (تاریك)دربندی،&nbsp;شاوا (شاه آباد) دربندی، حامام ( حمام ) دربندی ،دربند غفارزاده یا كرخانا (كارخانه) دربندی، اصلان آباد كوچه سی، وزیرآباد دربندی، زمی دربندلری در غرب این خیابان و لاله زار خیابانی، سبدچیلر كوچه سی، اوست كوچه، گذرچیلر دربندی، قاپلی دربند، جعفر نائب دربندی، زیگلار، ملاعلی اكبر كوچه سی یا آذر دربندی، مدقالجی دربندی، بارون آواك، نائب محمد كوچه سی </span></font></font></font></span><span dir="rtl" lang="AR-SA"><font size="-0"><font size="-0"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span">، کمپانی کوچه سی </span></font></font></font></span><span dir="rtl" lang="AR-SA"><font size="-0"><font size="-0"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span style="FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span">در شرق آن را می توان نام برد.&nbsp;</span></font></font></font></span></p><span style="FONT-FAMILY: tahoma, arial, helvetica, sans-serif; FONT-SIZE: small" class="Apple-style-span"><span style="FONT-FAMILY: Arial, sans-serif" dir="rtl" lang="AR-SA"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><font size="2"></font></font></span><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><font size="2"></font></font></span><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><font size="2"></font></font> <p style="TEXT-ALIGN: justify" class="MsoNormal" align="justify"><font class="Apple-style-span" face="tahoma, arial, helvetica, sans-serif"><span class="Apple-style-span" style="font-size: small;"><br></span></font></p></blockquote> text/html 2011-12-20T10:13:58+01:00 ahrab.mihanblog.com سید ابوالفضل معصومی ترکیب جمعیتی ساکنان محله http://ahrab.mihanblog.com/post/4 <p align="justify"><font face="tahoma,arial,helvetica,sans-serif"><font size="2"><span class="Apple-style-span" style="font-family: tahoma; font-size: 11px; "><img src="http://1.uped.comze.com/images/c5a99856a3c6.jpg"></span>&nbsp;&nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp; &nbsp;ازتاریخ و تشكیل اولیه ی این محله اطلاع دقیقی در دست نیست یا بهتر بگویم بنده اطلاع چندانی ازآن ندارم ولی تقریبا در نیم قرن پیش به جز آن عده از مردمانی كه چند نسلشان در این محله سكونت داشتند، بخش بزرگی از هم محله ایها را اسکوئیها، میلانیها، کهنموئیها، اسفهلانیها، خلجانیها &nbsp;و یا مردمانی ازشهرها و روستاهای دور و اطراف تبریز تشکیل می دهند. خوشبختانه این محله &nbsp;همچون دیگر محلات تبریز اصالت قدیمی خودرا تقریباحفظ نموده است .مردم این محله بسیار خونگرم، خانواده دوست&nbsp;، صمیمی، وشاد می باشند . &nbsp;بیشتر ساكنین این محله اكثرا بایكدیگر فامیل می باشند بطوریكه در مراودات روز مره اهالی این محله &nbsp;از القابی مثل عمواوغلی، دایی اوغلی، بیبی اوغلی، خالا اوغلی همچنین عموقیزی،&nbsp;عمه قیزی&nbsp;،&nbsp;دایی قیزی، خالا قیزی &nbsp;استفاده بیشتری می شود . یكی از بهترین صفات اهالی این محل احساس وظیفه آنها در مقابل همنوع خود می باشد و واین امر در خیر شر آنها كاملا مشهود است . در مجالس شادی همدیگر شركت می كنند و در گرفتاری ها نیز از همنوع خود غافل نیستند .</font></font></p>